71 EN EEN RISICO

 

    


| 26-03-2020 |

 

Ik ben 71 en heb al circa 25 jaar niet de beste longen. Dus ik behoor tot een risicogroep. Ik ben ook een politicus (gemeente en waterschap). Ik zie op tal van terreinen mijn wereld veranderen onder druk van een (corona)pandemie. Ik kijk ernaar met de ogen van een lid van een risicogroep, met de ogen van een politicus, met de ogen van een vader en met de ogen van iemand die langgeleden een opleiding volgde tot medisch analist waartoe ook vakken als fysiologische chemie, pathologie en bacteriologie behoorden.

Ik ben bevoorrecht. Ik woon in een relatief groot huis zonder geldzorgen met de mogelijkheid om op mijn achterplaats en dakterras lekker buiten te kunnen zitten. Een supermarkt binnen loopafstand. Dus wat zou ik te klagen hebben? Velen bevinden zich in een geheel andere situatie. Ik zie om mij heen wel de (mijn) wereld verkruimelen en zorgen en wanhoop toenemen. Die invloed die ik daar op heb is gering. Ook als politicus is er weinig wat ik kan doen. De gemeente doet haar best en staat voor een haast onmogelijke maar noodzakelijke opgave, het rijksbeleid uit te voeren. Als raadslid heb ik nu twee ‘raadsbijeenkomsten’ meegemaakt waar ik, volgens afspraak het enige aanwezige raadslid was. Zodat samen met de burgemeester er een aantal raadsbesluiten waarover alle partijen het eens waren rechtmatig genomen konden worden. Een vreemde ervaring. Zelf vind ik dat er zaken beter kunnen. Als voorbeeld het verbod om in grotere groepen (30+ in kerken) samen te komen. Z’n verbod is logisch maar heeft in een aantal gevallen grote emotionele gevolgen. Vorig jaar moest ik na bijna 51 jaar huwelijk mijn echtgenote begraven. De bijeenkomst in de kerk waar circa 250 mensen samen haar afscheid en leven vierden was voor mij en mijn zoon hartversterkend. Dat moeten veel nabestaanden nu missen. In ‘stilte’ of in ‘beslotenheid’ begraven is nu de standaard.

De essentie van het verbod is verspreiding voorkomen. De kans op besmetting bij een (grote) groep is in een besloten ruimte zoals een kerk of moskee (ook bij een groep van nu maximaal 30 personen) een reëel gevaar maar in de buitenlucht is dat anders als de onderlinge afstand meer dan 1,5 meter is. Ik roep overheden dan ook op de openbare ruimten zoals parken voor diensten zoals bij een huwelijk of begraven open te stellen. Natuurlijk met als voorwaarde de 1,5 a 2 meter ruimte tussen de bezoekers. Dan krijgt zelfs de term Social Distancing iets warms. Virussen overleven in de lucht overdag buiten, waar het UV licht van de zon haar desinfecterende werk doet, vrijwel niet.

Mensen ervaren de gevolgen op het vlak van werk, inkomen, woonbeleving, de (geestelijke) gezondheidszorg, de economie en de sociale cohesie. De prioriteit ligt nu terecht bij de aanpak van de pandemie. Ik zie de wachtlijsten voor de geestelijke gezondheidszorg oplopen mede door de omstandigheden en dat veel therapieën tot stilstand zijn gekomen met mogelijk grote gevolgen en persoonlijke drama’s. Daar moeten straks echt inhaalslagen gemaakt worden. Voor nu ben ik dankbaar naar al diegenen die de maatschappij en de gezondheidszorg draaiende houden.

https://kijkopbergenopzoom.nl/column-71-en-een-risico/

 

Louis van der Kallen.


    

DE KROON, INZ. VERZOEK VERNIETIGING RAADSBESLUIT – D024

 


 

Bergen op Zoom, 3 maart 2008  

 

Aan Hare Majesteit de Koningin

der Nederlanden

p/a Minister van Economische Zaken

Postbus 20101

2500 EC Den Haag

 

Ondergetekende: 

L.H. van der Kallen, wonende te 4611 RS Bergen op Zoom aan de Nieuwstraat nr. 4 

verzoekt vernietiging van het Raadsbesluit RVB08-0013 d.d. 28 februari 2008 van de Gemeenteraad Bergen op Zoom. 

Bij raadsbesluit RVB08-0013 d.d. 28 februari 2008 heeft de gemeenteraad van Bergen op Zoom bij meerderheid de ”Verordening inkoop producten en diensten Stichting Samenwerken” vastgesteld. Feitelijk is het onderhavige voorstel een juridische constructie met als oogmerk het vastgestelde aanbestedingsbeleid te omzeilen met de gedachte dan ook niet gebonden te zijn aan het in de Europese richtlijn 2004/18/EG gestelde. 

Het gaat om ingehuurde diensten met een financieel volume van 170.000 euro per jaar en een contractwaarde van meer dan 500.000 euro. Het laatste bedrag overschrijdt de grenswaarden, gesteld voor Europese aanbesteding van diensten met meer dan 100 %.

Staatsrechtelijk is deze gang van zaken een klassiek voorbeeld van wat in het staatsrecht: “détournement de pouvoir’ heet. Het gebruik van een bevoegdheid, waartoe zij niet is verstrekt. De verordenende bevoegdheid is niet gegeven om via die bevoegdheid te komen tot het aanwijzen van een voorkeursleverancier.

Het alleen mogen gebruiken van bevoegdheden door een overheid voor redenen, waartoe zij verstrekt zijn, is belangrijk voor de bescherming van burgers en bedrijven tegen een onwelwillende overheid.

Zeker in deze tijd waar de burger zich afwendt van de politiek en de overheid, is het integer handelen van de overheid van het grootste belang. Van een overheid mag en moet verlangd worden dat zij handelt naar de letter en geest van wet en regelgeving. Het aftasten van juridische grenzen van wet en regelgeving is voor een overheid, die het goede voorbeeld zou moeten geven, ongewenst. In deze verzoekt ondergetekende de vernietiging van het raadsbesluit RVB08-0013 d.d. 28 februari 2008 van de gemeenteraad van Bergen op Zoom. 

Met de meeste hoogachting,

Uw dw. dienaar, 

L.H. van der Kallen

raadslid Gemeente Bergen op Zoom