WAT IS ER GEBEURD?

 

    


| 08-07-2020 |

 

Bij mijn ordevoorstel inzake het raadsvoorstel “Bijsturing exploitatietekort 2020” splitste de raad zich in landelijk (VVD, D66, CDA, GrL, PvdA en SP) en plaatselijk (GBWP, LL, BSD, Steunpunt, Punt en Samen) en dat was geen toeval. Zie je de raad als een afstempelmachine van voorstellen of zie je de raad als een volksvertegenwoordiging van de samenleving?

Bezuinigen met de botte bijl (“het geld is op” van de VVD) of met het fileermes waarbij gekeken wordt naar de maatschappelijke gevolgen en hoe de kern (wat maakt Berge, Halsteren en Lepelstraat tot wat ze zijn?) behouden blijft. De bedoeling van het focusakkoord was niet alleen bezuinigingen maar ook een andere politieke cultuur (depolitiseren). Daar was gisteren geen sprake van! Bij het eerste voorstel (de jaarrekening 2019) ging het al mis. Normaal is de jaarrekening een hamerstuk, het is immers geschiedenis. Het werd door een amendement van de VVD meteen politiek met de botte bijl! Terwijl afgesproken was de “bouwkotten” na de vakantie te bespreken, wenste de VVD nu het bestaande krediet meteen te schrappen onder het motto “het geld is op”. De manier waarop wekte irritatie op. Waarom? Omdat het opraken van het geld veroorzaakt is door dertig jaar VVD- beleid. De VVD zat onafgebroken meer dan dertig jaar in het college. Dertig jaar met vaak de verkeerde zuinigheid (zaken niet doen als er subsidies zijn en wel doen als het wettelijk verplicht is en de subsidies inmiddels afgeschaft) en het geloof in dromen en grote geldverslindende plannen (Markizaten en de Bergse Haven). Zo veel boter op het hoofd en toch zonder met de gevolgen rekening te houden met de kreet “het geld is op”, niet na willen denken over hoe het anders kan.

Ook het college had niet de politieke sensibiliteit om aan te voelen hoe je een politiek beladen voorstel grotendeels door de raad kan krijgen. Politici met maatschappelijke opvattingen en principes vinden het moeilijk om tegen hun geweten in iets te besluiten. Het is dan zaak daar rekening mee te houden. Bij partijen zonder principes of met weinig principes zoals “ het geld is op en wij willen een kleine overheid en marktwerking” is het makkelijk. Bij andere is het goed hen in staat te stellen die principes hoog te houden en toch tot besluitvorming te komen. Dat kan wel degelijk. De oplossing: wisselende meerderheden. Als voorbeeld een situatie vorige week in het waterschap (leuk omdat maar liefst vier van de Bergse fractievoorzitters ook in het waterschapsbestuur zitten). Een voorstel, over de trajecten van een dijkverbetering dreigde het niet te halen omdat op onderdelen partijen deels op principiële gronden anders dachten. De oplossing we stemmen niet over het geheel maar we maken er verschillen de voorstellen (stemrondes) van. Resultaat: alle voorgestelde trajecten haalden het met wisselende meerderheden en iedere fractie had zijn principes hoog kunnen houden.

Ons college wenste het voorstel niet op te knippen. Ze hadden “een technisch voorstel gemaakt”. Dus slikken of stikken. Daar hadden de ‘lokalen’ even geen zin in. Het is nu slikken of stikken voor het college geworden. Jammer want zo komt van de breed gewenste cultuurverandering en van depolitisering bitter weinig te recht. De raad is geen stempelmachine van collegevoorstellen. De raad wil stap voor stap door de pijnlijke bezuinigingsvoorstellen gaan. Waarbij behouden blijft wat voor onze gemeenschappen belangrijk is en ieder raadslid zich zelf, en dicht bij zijn of haar idealen, mag blijven.

Het vergt takt en respect maar vooral inlevingsvermogen. Kortom we misten het ‘oliemannetje’ dat dit bij de zogenoemde apolitieke collegeleden tussen de oren had kunnen krijgen. Maar ook dit wilde een deel van de landelijke partijen niet. Nu is het zaak de balans weer te vinden.

   
Louis van der Kallen.


    

NU DE UITVOERING

 

    


| 10-06-2020 |

 

Het focusakkoord is afgelopen week in de Raad besproken. 10 fracties tekenden er voor. Lijst Linssen (LL) niet! De raadsleden van LL kwamen bij die vergadering ook niet opdagen. De BSD tekende niet maar steunt in grote lijnen wel wat er in het focusakkoord staat. Wat de BSD mist, en het daarom niet tekende is het; hoe de 10 fracties denken al die ‘mooie’ voornemens te realiseren.

Bergen op Zoom gaat met dit gedepolitiseerde college, zonder formele politieke binding en met 3 wethouders op basis van ‘deskundigheid’ en daarmee in theorie een meer onafhankelijk, een nieuwe fase in. Deze zogenoemde ‘reset’ zou voor Bergen op Zoom een stap zijn om aan de politieke wanorde een eind te maken. Bestuur op basis van ‘deskundigheid’. Ik vraag mij dan af hoe zouden de andere (blijvende) wethouders zich voelen? Dat zijn nog ‘politieke’ wethouders! Niet gekozen op deskundigheid.

Wat is de ideale situatie? Wie heeft het antwoord?

Plato heeft zich zijn hele leven bezig gehouden met hoe een ideale staat eruit zou moeten zien. De ideale staat van Plato is verdeeld in drie standen. De laagste stand bestaat uit de boeren. De taak van deze laagste stand zou moeten zijn het zorgen voor de voedselvoorziening. De tweede stand bestond, in zijn denken, uit soldaten (of wachters). De soldaten moesten zorgen voor de verdediging van de staat. De eerste stand bestond uit een verstandig bestuur. Volgens Plato, moeten dit filosofen zijn die de vormen (of ideeën) hebben aanschouwd. Volgens Plato hebben goede bestuurders geen privé bezit en geen gezin en zijn zij vooral wijs. De bovenste twee klassen (de soldaten en de bestuurders) moeten in absolute soberheid en in gemeenschappelijkheid leven. Deze regels zorgden, in het denken van Plato, ervoor dat er geen wanorde ontstaat. Zijn uitgangspunt was ook dat de meeste kunstenaars uit de stad weggestuurd moesten worden. Kunst zou, volgens Plato, kunnen zorgen voor wanorde in de staat omdat kunst wordt voortgebracht uit het begerende deel van de ziel. Kunst is, in Plato’s denken erotisch, gewelddadig of beiden en zou zo kunnen leiden tot wanorde.

Kunt u het zich indenken: politici die in absolute soberheid leven. Onze vijf wethouders gaan genieten van een redelijk dik salaris. Drie hebben geen privé bezit in Bergen op Zoom, maar zou Plato dat bedoeld hebben? Hoe mooi is de gedachte aan een verstandig bestuur? Hoe weinig realistisch ook? De komende periode moet niet alleen gaan over bezuinigen maar ook over een toekomstvisie waarin de bezuinigingen passen. Wat te denken van Plato’s opvattingen over kunstenaars? Ik ben bang dat in de praktijk dat element van Plato’s denken wel wordt overgenomen. Sommige raadsleden willen stevig gaan bezuinigen op kunst en cultuur. Zeker nu de provincie dat ook gaat doen. Wat blijft er dan van de Bergse identiteit over?

Plato geloofde in het lerend vermogen van de mens. De vraag is dan: hoeveel mens zit er in de ziel van een raadslid of wethouder? Helaas is Plato er niet meer om over deze vraag nog eens in discussie te gaan. Zijn er Bergse ‘Plato’s’ die met mij de discussie aan willen gaan over de ideale Bergse ‘staat’ van uw gemeentebestuur? Stuur mij een mail ([email protected]) en we spreken af.

https://kijkopbergenopzoom.nl/opinie-nu-de-uitvoering/

 

Louis van der Kallen.