AESOPOS FABELS: DE JONGE VERKWISTER

 

    


| 07-12-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De jonge verkwister

Een spilzieke jongen had zijn vaderlijk erfdeel erdoorheen gejaagd en alleen zijn mantel overgehouden. Opeens zag hij een zwaluw die te vroeg was gekomen en hij dacht dat de lente was aangebroken zodat hij zijn mantel niet meer nodig had. Daarom verkocht hij hem onmiddellijk. Toen sloeg het weer om en het werd bitter koud. Op zijn zwerftocht vond de jongen de doodgevroren zwaluw en riep: “Arm dier, je hebt ons allebei te gronde gericht.”

Moraal

Haastige spoed is zelden goed en één zwaluw maakt nog geen zomer. Politici lopen vaak voor de muziek uit en houden daarom wel vaker geen maat en vinden niet altijd de juiste toon of toonhoogte. ‘Mooie’ voortekenen zijn verleidelijker dan de sombere verwachtingen van een zwartkijker of azijnzeiker. Het voorzorgprincipe is dan ook geleidelijk uit het politieke bewustzijn verdwenen. Risico’s worden zelfs geringschattend terzijde geschoven. Zoals bij de aankoop van Nedalco en de planvorming rond Bergse Haven. De brengers van een onwelkome boodschap worden vaak belachelijk gemaakt. Men wil eigenlijk alleen de baten zien en niet de ‘prijs’ die betaald wordt in geld, waarden en gezondheid. Denk aan de 5G discussie en de risico’s verbonden aan elektromagnetische straling of aan de risico’s van ondoordachte bezuinigingen op het sociaal domein.

 

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: DE SCHIPBREUKELINGEN EN DE ZEE

 

    


| 06-12-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De schipbreukelingen en de zee

Een schipbreukeling was op een strand aangespoeld en viel daar doodvermoeid in slaap. Na enige tijd werd hij wakker en bij het zien van de zee verweet hij haar dat ze mensen lokte door er veilig uit te zien, maar woelig en noodlottig werd zodra de mensen in haar macht waren. De zee nam de gedaante van een vrouw aan en sprak: “Beste man, dat moet je mij niet verwijten, maar de winden. Ik verander niet van aard en blijf altijd zoals je me nu ziet, maar de winden storten zich onverhoeds op me en veroorzaken hoge, woeste golven.”

Moraal

Wie geven we de schuld? De plegers van het onrecht dan wel hun opdrachtgevers? De uitvoerders of de beleidsmakers? De ambtenaren of de politici/bestuurders? Anderzijds om met Harrebomée te spreken “Die anderen zwart maakt, is zelf daarom nog niet wit.”

 

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: DE SCHIPBREUKELING

 

    


| 05-12-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De schipbreukeling

Een rijke Athener voer met andere passagiers op zee. Toen stak er een hevige storm op waardoor het schip kapseisde en zonk. Terwijl alle anderen zwommen voor hun leven, riep de Athener onophoudelijk de godin Athena aan en beloofde haar gouden bergen als hij gered zou worden. Eén van de andere schipbreukelingen zie toen: “Doe gerust een beroep op Athena, maar vergeet vooral je armen niet te gebruiken.”

Moraal

Het is altijd fijn om hulp van ‘boven’ te krijgen. Maar begin met zelf verantwoordelijkheid te nemen en te werken aan je lot. Dat geldt ook voor politici en bestuurders. Ruim zelf je puinhoop op. Als er hulp komt uit Den Haag, Den Bosch of uit Europa is dat natuurlijk wel mooi meegenomen. Een beroep op Athena kan werkzaam zijn maar bedenk dat ze best eens Vrouwe Justitia mee zou kunnen brengen. Natuurlijk kan een beroep op artikel 12 ook helpen.

 

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: DE VLEERMUIS, DE BRAAMSTRUIK EN DE MEEUW

 

    


| 04-12-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De vleermuis, de braamstruik en de meeuw

Een vleermuis, een braamstruik en een meeuw hadden samen afgesproken om als handelspartners door het leven te gaan. De vleermuis bracht duur geleend geld in, de braamstruik had kleren bij zich en de meeuw kwam met koper. Toen ze op zee waren, stak een orkaan op waardoor het schip kapseisde en de hele lading verloren ging. De bemanning kwam behouden aan land. Sindsdien zit de meeuw voortdurend op het stand te kijken of de zee het koper laat aanspoelen. De vleermuis schuwt het daglicht uit angst voor de geldschieters en gaat alleen ’s nachts op voedsel uit. En de braamstruik grijpt de voorbijgangers bij hun kleren, in de hoop zijn eigendommen te herkennen.

Moraal

Het verhaal van Aesopus laat ons beseffen dat we moeilijk afscheid kunnen nemen van ons verleden. Zeker als we daarin veel verloren hebben. Als ‘hadden’ er is, is ‘hebben’ voorbij. Ook politici en bestuurders moeten leren van de gemaakte fouten en het heden aanvaarden. Dat vergt soms uitleg aan degenen wiens bezit verloren is gegaan. Schuilen verandert daar niets aan.

 

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: DE AREND EN DE MESTKEVER

 

    


| 02-12-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De arend en de mestkever

Een arend zat een haas achterna. Overal zocht de haas naar hulp, maar nergens kon hij die vinden. Toen zag hij een mestkever. Hij smeekte de mestkever om bescherming en hulp. De mestkever sprak hem moed in en toen hij de arend zag naderen, eiste hij op hoge toon de haas te laten lopen. De arend had echter niet het minste ontzag voor de nietige mestkever en verslond de haas voor zijn ogen. Vanaf dat moment broedde de mestkever op wraak. Hij hield voortdurend de nesten van de arend in de gaten en in de broedtijd vloog hij in de lucht om de eieren uit het nest te rollen, zodat ze braken. Ten einde raad zocht de arend zijn toevlucht tot Zeus; hij vroeg Zeus om een veilige plek voor zijn jongen en Zeus stond hem toe de eieren in zijn schoot te leggen. De mestkever had het door: hij maakte een bal van mest die hij van grote hoogte in de schoot van Zeus liet vallen. Zeus stond op om de mest van zich af te schudden en brak daardoor per ongeluk de eieren van de arend. Daarom leggen arenden sinds die tijd hun eieren niet meer in de tijd dat de mestkevers tevoorschijn komen.

Moraal

Hoe nietig of onbetekenend iemand ook lijkt, hij kan ooit in de positie komen dat hij zich kan wreken.

Of om met Harrebomée te spreken; “Al is uw vijand maar een mier, nog acht hem als een gruwzaam dier.” Ook in de politiek kan soms een enkeling het verschil maken.

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: HET SCHAAP DAT GESCHOREN WERD

 

    


| 27-11-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

Het schaap dat geschoren werd

Een schaap zei tegen een man die hem onhandig schoor: “Gaat het om mijn wol, knip dan niet zo diep, maar gaat het om mijn vlees, dood me dan in één keer en hou ermee op om mij in reepjes te snijden.”

Moraal

Om met Harrebomée te spreken; “Een goed herder zal de schapen wel scheren, maar het vel laten houden.” En “Hij heeft het schapenvleesch wel lief, die zijn brood met de wol spreidt.” En “Meent ge uw schapen wel, scheer dan de wol, maar niet het vel.” Dat geldt evenzeer voor de belasting innende overheden!

 

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: HET PAARD EN HET HERT

 

    


| 25-11-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

Het paard en het hert

Een paard liep door de weide naar een bron om te drinken. Daar kwam een hert aangerend over de vlakte. Het dier vertrapte het gras en maakte het water troebel. Het paard wilde zich op de boosdoener wreken, maar kon niet even hard lopen als het hert. Daarom riep het de hulp van een jager in. Deze beloofde grif dat hij zou helpen op voorwaarde dat hij een bit in de mond van het paard mocht doen en op zijn rug mocht zitten. En zo geschiedde. Het hert werd door de jachtspeer getroffen en lag dood op de grond. Toen drong het tot het paard door dat hij een knecht van de jager was geworden.

Moraal

Door eigen onmacht word je soms verleid tot het onder voorwaarden aanvaarden van ‘hulp’ van een ‘deskundige weldoener’. En dan kan blijken dat de ‘weldoener’ je in werkelijkheid geknecht heeft en je warme, vertrouwde, en eeuwen oude stal verkoopt aan de hoogste bieder. Je gaf hem immers de vrije hand!

 

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: DE HINKENDE EZEL

 

    


| 23-11-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De Hinkende ezel

Een grazende ezel zag een wolf op zich afrennen en deed toen alsof hij mank was. De wolf kwam naderbij en vroeg waarom hij zo hinkte. De ezel antwoordde dat hij door een heg was gelopen en daarbij in een doorn was getrapt. Hij vroeg aan de wolf: “Wil je die doorn uit mijn poot trekken voordat je me opeet? Anders haal je je tong nog open.” De wolf vond dat een zinnig verzoek en hij tilde de poot op. Toen hij met al zijn aandacht bij de hoef was, gaf de ezel hem zo’n harde trap dat zijn tanden uit zijn bek vlogen. De deerlijk toegetakelde wolf klaagde: “Het is mijn eigen schuld. Had ik maar niet voor dokter moeten willen spelen. Terwijl ik door mijn vader opgeleid ben tot slachter.”

Moraal

Door schade en schande wordt men wijs. Dat geldt ook voor bestuurders en de burgers die onder hen lijden.

 

Louis van der Kallen.


AESOPOS FABELS: DE REIZIGER EN DE WAARHEID

 

    


| 22-11-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De reiziger en de waarheid

Een reiziger kwam in een verlaten gebied, waar hij een eenzame vrouw aantrof die daar met neergeslagen ogen stond. “Wie bent u?” vroeg hij en zij antwoorde: “ De Waarheid.” “Waarom hebt u de stad verlaten en verblijft u in deze woestenij?” “Dat komt omdat vroeger de leugen maar zelden bij de mensen vertoefde en nu overal opduikt als je iets wilt horen of zeggen.”

Moraal

Lees het boek Deepfakes and the Infocalypse – What You Urgently Need to Know van Nina Schick! Van veel berichten op het internet kan ik nauwelijks het waarheidsgehalte of de geloofwaardigheid vaststellen. In het boek stelt Nina Schick dat over 10 jaar de gemiddelde tiener met een smartphone effecten kan creëren waarvoor filmstudio’s nu miljoenen nodig hebben. Deepfake komt er aan. Montages die niet meer van ‘echt’ beeldmateriaal zijn de onderscheiden. Hoe kan de democratie en de samenleving dan functioneren?

Als de waarheid niet meer geworteld is in de samenleving noch in het openbaarbestuur dan regeert de leugen en vindt de Waarheid geen herberg meer.

Louis van der Kallen.


    

AESOPOS FABELS: DE CITERSPELER

 

    


| 21-11-2020 |

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De citerspeler

Een citerspeler, zonder enig talent, zong van de vroege ochtend tot de late avond in een vertrek met bepleisterde muren. Daardoor weergalmde het geluid, zodat hij zich verbeelde een prachtige stem te bezitten. Hij was er erg trots op en vond het zelfs nodig in het theater op te treden. Maar toen hij op het podium stond, klonk het zo afgrijselijk vals dat de toehoorders hem met een regen van stenen wegjoegen.

Moraal

Dit geconfronteerd worden met de beperktheid van je kwaliteiten overkomt sommige bestuurders ook wel eens. Het zijn dan uiteindelijk de kiezers, die met het gebruik van hun stemrecht, de Augiasstal reinigen.

Men moet niet verder willen springen dan de stok lang is.

 

Louis van der Kallen.