‘RUIMTE IN REGELS’, BOOS MAKEND

 

| 04-11-2019 | 09:50 uur |


 

|  DÉDAIN EN MINACHTING  |

 

Het ministerie van BZK wil de behoefte aan ondersteuning en toerusting bij uitvoering van de Gemeentewet/Provinciewet beter in kaart brengen, daartoe worden in het land bijeenkomsten georganiseerd. Voor griffiers, gemeentesecretarissen, managers en bestuursadviseurs vier in de plaatsen Arnhem, Assen, ’s-‘s-Hertogenbosch en Utrecht. Voor de ruim negenduizend Raads- en staten leden gezamenlijk slechts één!

“Het versterken van de lokale democratie is een speerpunt voor het ministerie van BZK” zo is te lezen in een artikel in Binnenlands Bestuur. Als ik naar de feiten kijkt dan is het aantal Raads- en staten leden in Nederland snel een veelvoud van het aantal griffiers, gemeentesecretarissen, managers en bestuursadviseurs. Is er voor hen slechts één gelegenheid van drie uurtjes om hun inbreng te leveren. Ga ik er als raadslid heen? Natuurlijk niet. Ik wil als raadslid graag serieus genomen worden en een echte inbreng kunnen leveren mede door in debat te gaan met collega raadsleden. Dat kan niet in een massale bijeenkomst.

Het is goed dat het ministerie de ‘ruimte in regels’ in kaart wil brengen. Maar begin dan maar eens de ruimte te creëren voor een echte inbreng van Raads- en Statenleden. Eén bijeenkomst in Utrecht te beginnen om 18.00 uur (heen reis in spitsuur) is daarvoor gotspe en getuigend van minachting voor Raads- en Statenleden. Ik voel mij niet serieus genomen. Terwijl ik denk dat juist beleidsmakers als Raads- en Statenleden kunnen weten wat zij als beperkingen ervaren in de huidige Gemeentewet en Provinciewet.
Meepraten willen raadsleden en Statenleden wel. Maar voor 8619 raadsleden en 570 Statenleden één bijeenkomst van 3 uur, is niet meepraten. Dat is minachting van wat die ruim negenduizend mannen en vrouwen eventueel te zeggen hebben!

Louis van der Kallen

 

 


BOMEN EN ELEKTROMAGNETISCHE STRALING

 

| 30-08-2019 | 08:15 uur |


 

| BOMEN ONTMOETEN ELKAAR NIET, MENSEN WEL… |

 

In 2011 organiseerde Bomencentrum Nederland twee symposia met het thema: “Het effect van elektromagnetische straling op bomen”. Toonaangevende nationale en internationale sprekers gaven presentaties over hun ervaringen met en onderzoeken naar de effecten van elektromagnetische velden en luchtverontreiniging op bomen. Zij onderbouwden hun onderzoeken op een wetenschappelijk wijze.

Eén van hen was Dr. André A.M. van Lammeren. Hij was de afgelopen jaren direct betrokken bij de onderzoeken naar onbekende boomaantastingen. Dit deed hij in opdracht van de Gemeente Alphen aan den Rijn. Hij lichtte de uitkomsten van onderzoeken door Wageningen University toe. Het onderzoek richtte zich uiteindelijk op: bastknobbels, baststrepen, bastscheuren, verkleuringen en het effect van epifyten zoals schimmels en korstmossen.

Niek van ’t Wout, van de gemeente Alphen aan den Rijn, vertelde dat 70 procent van de bomen in zijn gemeente waren aangetast door één of meer van de door hem aan straling gerelateerde boomaantastingen. Hiertoe behoorde: Bastlijnen, bastkhobbels, bladdegeneratie, bastscheuren, bastnecrose en verstoorde bladval. Als mogelijke oorzaak werd, aan de hand van plattegronden met boom en zendmast locaties, elektromagnetische straling aangewezen.

Een andere bijdrage was van Dr. Ing. Dipl. Phys. Volker Schorpp. Hij presenteerde een rijk met foto’s gedocumenteerde studie. Deze leverde sterke aanwijzingen voor een causaal verband tussen schade aan bomen en blootstelling aan chronische hoogfrequente straling.

De Britse onderzoeker BSc PhD Andrew Goldsworthy houdt zich al meer dan 30 jaar bezig met de biologische effecten van elektromagnetische velden. De gepensioneerde lector heeft bestudeerd hoe levende organismen elektrische stromen opwekken en dit proces gebruiken bij hun groei en metabolisme. Straling in de juiste (zwakke) stroomsterkte veroorzaakt schade. Dit gebeurd doordat calcium uit celmembranen verdwijnt. Als gevolg vind er een snelle initiële groei plaats waarna de groei vertraagd en uiteindelijk ontstaat er schade in de bastknobbels, die via diktegroei groter worden, aldus Goldsworthy.

Van de het eerste symposium in 2011 is een film impressie gemaakt. Dit filmpje is onder deze tekst toegevoegd.

Ik heb de Dikke Boom eens goed bekeken. Ondanks dat hij nog niet zolang geleden is ontdaan van dode taken. Nu zijn er één of meerdere takken bij zijn die lijken afgestorven en geheel ontdaan zijn van hun barst en bruin verkleurd. Mijn wens is om een boomchirurg te laten ingrijpen en een autopsie te laten doen van de betrokken dode delen. Diverse mensen hebben mij er op gewezen dat de kroon van onze Dikke jaar na jaar minder blad bevat. Ik zou dat graag met foto’s onderbouwd zien. Daarom ben ik de afgelopen week op zoek gegaan naar zomerfoto’s van de Dikke Boom op het Gouvernemenstplein en van zijn zuster op de Parade. Waarvan, bij voorkeur, de datum van nemen bekent is. Wilt u mij en onze Dikke Boom helpen? Stuur dan de foto’s naar [email protected]

Wij allen houden van onze Dikke Boom. Wordt daarom fan van onze Dikke Boom en vind zijn facebookpagina leuk. Ruim 900 Bergenaren zijn u voor gegaan. 

 

Louis van der Kallen

 

 


DE MODERNE WERELD

 

| 08-09-2019 | 08:15 uur |


 

| MAAKT HET ONS GELUKKIGER? |

 

 

Als je 71 bent en je kijk terug in de tijd dan ervaar je grote verschillen in hoe mensen met elkaar omgaan tussen nu en vroeger. Voor mijn gevoel is er onvoorstelbaar veel veranderd in de laatste pakweg zestig jaar. Praten en het schrijven van brieven waren zestig jaar geleden dé communicatie middelen tussen personen. Zestig jaar geleden werd langzaam maar zeker de telefoon en de televisie gemeengoed. Het ‘kastje’ veroverde in een razend tempo onze vrije tijd en snoepte al één op één veel ‘praattijd’ tussen huisgenoten af. Het feit dat in de zelfde periode de telefoon gemeengoed werd compenseerde het verlies aan ‘praattijd’ tussen huisgenoten een beetje want er kwam wat ‘praattijd’ met familie en vrienden op afstand voor terug.

Vanaf de jaren negentig is er enorm veel ‘praattijd’ verloren gegaan. De computer deed zijn intrede, als een nieuw aantrekkelijk ‘kastje’ alleen dit was een privé kastje. Het mobieltje en de smartphone kwamen met tal van schrijfmogelijkheden. Praten werd grotendeels overbodig. Iedereen kreeg de mogelijkheid om zijn of haar vrijheid van meningsuiting tot op het bot uit te oefenen.

Hebben al de veranderingen ons bevrijd en ons de verandering en geluk gebracht waarnaar we verlangden? Ik denk het niet. De vermindering in ‘praattijd’ heeft in mijn waarneming ook veel leegte, eenzaamheid, doelloosheid en tal van vormen van narcistisch gedrag op geleverd. Gecombineerd met het propageren en wettelijk vorm geven van steeds verder doorgevoerde individualisering en digitalisering van contacten, waarbij de overheid vaak leidend was. Nu is de ‘moderne’ wereld, in mijn beleving, een weinig warme of misschien zelfs een asociale samenleving. Het ik en het nu lijken bepalend te zijn. We zijn terecht gekomen in een wereld die steeds minder een samenleving is en steeds meer een instabiel geheel lijkt. Een geheel van vaak wispelturige coalities die snel weer uit elkaar kunnen vallen. Binden lijkt steeds moeilijker te worden. De ‘sociale media’ blijken verre van sociaal. Het is idealiseren of kleineren zo lijk het adagium.

Materialisme is in de afgelopen zestig jaar de norm geworden net als steeds meer uren werken voor al dat ‘moois’. 10 tot 15 % van de werkenden ervaart overspanningsklachten. Zondagse bezoekjes aan (groot)ouders werden telefoontjes en whatsappjes. Zijn wij en onze (groot)ouders hier gelukkiger van geworden. Geven we daarmee onze kinderen het goede voorbeeld en hoe gaan ze straks met ons om? Zal het familiekerstdiner al deze veranderingen overleven of gaan we dat met thuisbezorgd ook digitaliseren en voor het beeldscherm verorberen?

Welke welvaart heeft de moderne techniek ons gebracht? Welzijn in mijn ogen niet of nauwelijks. Verbondenheid? Ik denk het niet. Ik voel verbondenheid als ik met iemand in alle rust op mijn achterplaatsje een gesprek heb over de zaken die ons verbinden. Dankbaarheid? Voor wat? Vertrouwen in mensen waarmee de verbinding is verengd tot het zien aan de kerstdis. Praten, elkaar zien, elkaar de hand schudden of omarmen, is in mijn ogen contact maken en verbinden en vertrouwen opbouwen en onderhouden.
Ik heb in mijn leven heel wat overheidsgebouwen betreden. Gemeentehuizen, provinciehuizen, waterschapkantoren alle waren in de jaren tachtig/negentig vrij toegankelijk. Nu zijn zij verdwenen achter muren van glas, poortjes, bewakers en vooral pasjes! Angst en controledwang beheersen de overheden. Vroeger kon je de behandelend (belasting)ambtenaar gewoon bellen. Ambtenaren zijn verdwenen achter callcenters en computerprogramma’s.

De honger naar ‘groei’ en steeds meer en luxer verteerd ons. Ons vooruitgangsideaal is verengt tot economische groeicijfers. Een nachtmerrie scenario! Het wordt tijd dat we wakker worden. Het wordt tijd voor een meer Ludditische kijk op onze wereld en leven. Onthaasten mag. Waarbij er tijd ontstaat om weer echt te praten met onze naasten en onze medebewoners van deze wereld. Onthaasten om weer echte welvaart te ervaren en weer een sociaal wezen te worden.

Louis van der Kallen

 

 


STRALING EN 5G

 

| 29-07-2019 | 15:00 uur |


 

| DE OPTELSOM |

 

stralingIn wat voor wereld leven wij en in wat voor wereld zouden we willen leven. En wat is de weg die naar de door ons gewenste wereld leidt? Wat verwachten wij van diegenen die ons naar die gewenste wereld zouden moeten leiden? Welke leiders staan er op en wie volgen wij? Politici zouden leiders moeten zijn. De praktijk van nu is dat politici de roeptoeters zijn geworden die de ‘wil’ van het volk zeggen te vertegenwoordigen. Wat nu als de ‘wil’ van het volk gebaseerd blijkt op leugens of op regelrechte manipulatie? Of in het geloof in een ‘heilige koe’ geld! Geldzucht is wat de machtigen der aarde lijkt te bewegen. Het geloof in de ‘noodzaak’ van groei tegen iedere prijs. De opdringerigheid van ‘vernieuwingen’ met veronachtzaming van nieuwe risico’s.
Toen ik schoolgaand was (jaren vijftig/zestig) en later middels de avondschool en schriftelijke cursussen mij opwerkte tot HTS niveau fysische techniek (jaren zestig/zeventig) leerde ik dat straling, van welke aard ook, per definitie allerlei risico’s betekende voor de gezondheid van mens en dier. Leermomenten; blijf er vandaan, bescherm je en beperk het gebruik zo veel mogelijk.
Sinds de komst van de draadloze telegrafie (patent 1896 van Marconi) is de hoeveelheid straling in de lucht enorm toegenomen. Wat begon met telegrafie is enorm gegroeid. De radio kwam met steeds meer zenders. De televisie kwam met steeds meer zenders. Het leger ging radar gebruiken. De luchtvaart en scheepvaart gingen radar gebruiken. Er kwamen steeds meer medische toepassingen. Met de afstandsbediening kwamen de bronnen van de straling ook ons huis binnen. De automatische deuren kwamen. De inbraak/bewegingsdetectie is erop gebaseerd. De microwave kwam ons huis binnen. De straalkachel kwam. De computer werd gemeengoed inclusief de draadloze communicatie tussen de elementen. Het mobieltje kwam. De smartphones en tablets kwamen. Waarmee de stralingsbronnen zelfs dicht bij onze hersenen werden gebracht. Wifi kwam onze huizen en de openbare ruimte binnen. Niet alleen de mens is gaan communiceren middels straling ook tal van apparaten. Zoals lasers, camera’s, CV’s, zonnepanelen, koelkasten, deurbellen, sluizen, stuwen, verlichtingssystemen, enz. Steeds meer frequenties zijn we gaan gebruiken en de kracht van de zenders nam toe. Wat begon met enkele kilohertz is nu tot 300 gigahertz ( 300 000 000 000 hertz). Ook naar de toepassing van tera hertz frequenties (1 000 000 000 000) wordt onderzoek gedaan.
Al die frequenties zijn nu soms tegelijkertijd in gebruik. Ook de wattages (de kracht) waarmee de staling wordt uitgezonden is enorm toegenomen. Bijna alle onderzoeken die gedaan zijn waren gericht op wat een bepaalde straling, van een enkele specifieke bron, wel of niet voor effect had op de onderzochte dieren of cellen. “GEEN CAUSAAL VERBAND” zeggen veel onderzoeken. Er zijn echter praktisch geen onderzoeken verricht naar de cumulatieve effecten (de optelsom) van al de straling. Het is vast ‘toeval’ dat sinds de hoeveelheid straling in de lucht enorm is toegenomen de biodiversiteit ook enorm is afgenomen. Dat de hoeveelheid insecten enorm is afgenomen. Dat ik zelf in mijn woonomgeving geen vleermuizen meer zie. Vaak krijgen de gebruikte middelen in de landbouw de schuld. Ik twijfel er niet aan dat ook die middelen schadelijk kunnen zijn voor veel van wat leeft. Maar terwijl het gebruik van die middelen sinds de jaren tachtig daalt en ook de hoeveelheden werkzame stoffen daalt en de werkzame stoffen die gebruikt worden steeds beter afbreekbaar zijn in de natuur is het aantal insecten harder gaan dalen. Het is vast ‘toeval’ dat er een correlatie (verband) is tussen de toename van de hoeveelheid straling in de lucht en de afname van de hoeveelheid insecten in bijvoorbeeld de periode 2000 en nu.
Het lijkt er steeds meer op dat elektromagnetische velden gemaakt door mensenhanden de balans verstoren van de natuurlijke elektromagnetische velden zoals het aardmagnetisch veld. Proeven met bijvoorbeeld bijen en vissen, lijken aan te tonen dat het verstoren van de elektromagnetische velden ernstige gevolgen kan hebben op het leven op aarde. Veel dieren gebruiken het aardmagnetisch veld voor hun oriëntatie en navigatie.
Moeten de ‘eventuele’ schadelijke effecten eerst onomstotelijk vaststaan voor dat wij beseffen dat we wel een heel gevaarlijk spel spelen met de toekomst van het leven op aarde. Hoe ziet onze voedselvoorziening eruit als de bestuivende insecten zoals de bijen verdwenen zijn? Moet het kalf echt eerst verdronken zijn voordat de put gedempt word? Onze samenleving wordt steeds meer afhankelijk van de technieken waardoor de straling veroorzaakt wordt. Willen we dat? Willen we het risico lopen dat als de techniek causaal gevaarlijk blijkt de samenleving economisch ontwricht wordt. Kijk eens wat voor gevolgen een stroring in het betalingsverkeer veroorzaakt. Waar is het voorzorgprincipe? “Bij twijfel niet inhalen” zei mijn rijinstructeur! Hoe raar is het dat ‘Europa’ de invoering van 5G ons oplegt. En zelfs met dwangsommen dreigt als we de nieuwe toepassingen middels 5G niet mogelijk maken.

Het wordt tijd voor bezinning. In mei 2015 deden meer dan 200 wetenschappers die betrokken zijn bij onderzoek naar de biologische en gezondheidseffecten van elektromagnetische velden een appél gericht aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, waarin werd opgeroepen tot het opstellen van meer beschermende WHO-richtlijnen voor elektromagnetische stralingsbronnen en werd aangedrongen op het stimuleren van voorzorgsmaatregelen tegen blootstelling aan elektromagnetische velden en het informeren van het publiek over gezondheidseffecten. Zoals een verhoogd risico op kanker, genetische schade, alsmede structurele en functionele veranderingen op het voortplantingssysteem. In het beroep stelden zij, dat talrijke wetenschappelijke studies aantonen, dat elektromagnetische velden ook onder de nu geldende normen invloed hebben op levende organismen.

Willen wij leven in een openlucht magnetron? Laten we de doos van Pandora steeds verder open gaan? Accepteren wij de mogelijke effecten op onze gezondheid, veiligheid, privacy, ethiek en een machtsmonopolie van de tech-giganten? Meer weten? Ga er eens voor zitten en bekijk eens een documentaire over dit onderwerp:

Het wordt tijd voor een meer Ludditische kijk op 5G en straling!
Het luddisme is een politieke stroming, die zich verzet tegen de invoering van allerlei nieuwe technieken, zoals 5G, zonder dat er met de maatschappelijke gevolgen van deze nieuwe technieken voldoende rekening wordt gehouden.

 

Louis van der Kallen

 

 


MOREEL LEIDERSCHAP GEVRAAGD

 


 

MOREEL LEIDERSCHAP GEVRAAGD

 

In het VNG magazine van 5 april 2019 staat een lezenswaardig interview met Alex Brenninkmeijer met de titel “Moreel leiderschap gevraagd”.  Door het wegvallen van de vaste ijkpunten (geloof en politieke stromingen) is er een tanend vertrouwen in politici. Zelf constateer ik al jaren dat er nauwelijks nog politici zijn met een maatschappijvisie en daarop gebaseerde vaste uitgangspunten. Elders in het zelfde magazine stelt Jantine Kriens: “Tegenwoordig werken politieke partijen volgens marketingprincipes. Ze willen zich onderscheiden van andere partijen door te focussen op eigenbelang.”  Al jaren vergroten partijen het eigenbelang uit. De maatschappij als geheel lijkt wel volstrekt ondergesneeuwd door de bundeling van eigenbelangen met voorbeelden als 50plus voor de ouderen, de VVD als auto partij of als partij voor de ondernemers. ‘Kom bij ons voor de laagste belastingen’, het ultieme eigenbelang! Ook het ‘hier’ en ‘nu’ zijn in de plaats getreden van ‘voor de toekomst’. Waar is het leiderschap gebaseerd op morele waarden zoals de waarheid, eerlijkheid, oprechtheid en onbaatzuchtigheid? Ook politieke partijen zijn steeds meer voor het eigenbelang, van zichzelf en de individuele kiezer, gegaan. Verkiezingen zijn het onbeschaamd etaleren van (eigen)belangen geworden. Liegen is, samen met onrealistische beloften doen, standaard geworden. Stemwijzers zijn, in mijn ervaringswereld van het waterschap en de gemeente, een instrument van en voor misleiding geworden. In 2015 schreef ik over mijn verbijsterende ervaringen op een stellingen conferentie voor een stemwijzer, waar een politicoloog van naam, André Krouwel, universitair hoofddocent, verbonden aan de afdeling politicologie van de Vrije Universiteit te Amsterdam, het straffeloos liegen of tegenstrijdige uitspraken doen in stemwijzers afdeed met de ‘wetenschappelijke’ verklaring “dat partijen en politici mogen dromen”.

Voor mij is het helder dat het tanende vertrouwen in politici al lang wantrouwen is geworden. Liegende politici zijn door de burgers al lang geaccepteerd. In de ogen van de burger is dat een aanvaarde waarheid geworden. Ze doen het allemaal! Of toch niet? Waarom heeft de Christen Unie van de regeringspartijen als enige niet verloren? Misschien wel omdat zij als enige nog restanten tonen van moreel leiderschap en het handhaven van voor hen principiële waarden. Partijen denken nog steeds dat als ze maar mooie partijprogramma’s maken en prachtige bestuursakkoorden op papier zetten het afdoende is. Maar voor mij blijkt moreel leiderschap uit wat je feitelijk doet. Geen woorden maar daden.

Ieder streven naar correctheden lijkt verdwenen. De taal in de politieke arena’s is verruwd op een wijze die 30 of 40 jaar geleden ondenkbaar zou zijn. Als voorbeeld mijn eigen ervaring toen ik pas raadslid was geworden (1986). Op enig moment werd ik door de voorzitter (burgemeester Pieter Zevenbergen) tot de orde geroepen. Mijn bijdrage zou niet opgenomen worden in de notulen! Ik wist op dat moment bij God niet wat ik had fout gedaan. Na de vergadering thuis gekomen heb ik woord voor woord getracht mijn uit het hoofd verhaal te reconstrueren en woord voor woord op te zoeken in ‘De Dikke van Dale’. Mijn ‘zonde’ bleek het woord “kulargument”! Zoek maar eens op waar het woord “kul” voor staat. Niet in een Bergs woordenboek, want daar staat het voor jongetje, maar in de van Dale. Die ervaring heeft mij tot de dag van vandaag geleerd respectvol te zijn ten opzichte van mijn collega’s waarmee ik wel eens van mening verschil. Politici van vandaag schijnen dat soort leermeesters niet meer tegen te komen. Zij remmen de burgerij dan ook niet meer af, wat heeft geleid tot het sociale media adagium: wie niet voor mij is, is mijn tegenstander, dus mijn vijand.

Mijn laatste frustratie is het opkomende free-rider gedrag. Waarom zou ik voor iets (mee)betalen? Ook onder politici/bestuurders is dat aanvaardbaar geworden. Geen wonder dat belastingontduiking/-vermijding voor velen heel gewoon is geworden. Ieder gevoel voor maatschappelijk gedrag lijkt weg te vloeien uit de samenleving. Waarom? Er is nog nauwelijks moreel leiderschap, niet bij politici en niet bij de leiders in het bedrijfsleven. Dat was, zoals ik het vroeger ervaren heb, anders. De reden? Geld en de vraag ‘wat schuift het?’.       

Louis van der Kallen

 


 

 

VRIJHEID EN VAKANTIE

 


 

VRIJHEID EN VAKANTIE

 

Het kleine maar rijke Brunei is wereldnieuws “Sultan Brunei moet zijn onderscheiding inleveren, vindt D66”. Er moet uitleg gevraagd worden wegens het invoeren van Barbaarse wetten. Onder welke steen heeft D66 gelegen? Waarom geen actie tegen de andere landen met in onze ogen Barbaarse wetten? Of voorlichting naar onze burgers welke risico’s ze lopen in al die landen met wetgeving waarvan wij gruwelen?

Dames en heren in Den Haag ook in 2018 is er een “Freedom of Thought Report” uitgebracht door de International Humanist and Ethical Union IHEU, waarin landen op een viertal onderwerpen zijn beoordeeld. Op bestuur, kinderrechten, de inrichting van de samenleving en de vrijheid van meningsuiting en religie. Wat mij in de editie 2018 opvalt is dat de situatie van atheïsten (ongelovigen), humanisten, agnosten en vrijdenkers opnieuw is verslechterd. Wat mij verbaast is dat mensen, als zij op vakantie gaan, daar totaal niet bij stil lijken te staan. Bij de tien meest onveilige landen voor ongelovigen (Saoedi-Arabië, Iran, Afghanistan, Malediven, Pakistan, Verenigde Arabische Emiraten (VAE), Mauritanië, Maleisië, Soedan en Brunei) zitten twee landen, de Malediven (plek 4) en de VAE (plek 6), die steeds populairder worden als toeristisch bestemming. De VAE, met als toplocatie Dubai, trekt miljoenen westerse toeristen en reizigers die veelal niet gelovig zijn. Beide landen kennen zelfs de doodstraf op afvalligheid. Dubai trekt ook duizenden toeristen uit Nederland. Ik betwijfel of zij zich realiseren hoe kwetsbaar ze zijn als zij zich iets laten ontvallen wat door de autoriteiten of individuen als kwetsend zou kunnen worden beschouwd voor hun religieuze waarden. In 18 landen wordt afvalligheid vervolgd. In Bahrein, Brunei, de Comoren, Gambia, Koeweit en Oman staat op afvalligheid gevangenisstraf. In Afghanistan, Iran, Maleisië, de Malediven, Mauritanië, Nigeria, Qatar, Saoedi-Arabië, Somalië, Soedan, de VAE en Jemen staat de doodstraf op afvalligheid. Op de lijst van Freedom of Thought van de vrije landen staat de toeristisch toplocatie VAE/Dubai op nummer 191 van de 196 beoordeelde landen. Saoedi-Arabië is de hekkensluiter op plek 196. In steeds meer van de genoemde 18 landen roeren geloofsfanatici zich. Voor mij iets om over na te denken bij de gedachten over een vakantiebestemming.   

Louis van der Kallen

 


 

 

WATERSCHAPSVERKIEZINGEN

 


 

WATERSCHAPSVERKIEZINGEN

 

Beste Mensen,

De waterschapsverkiezingen komen eraan. Op 20 maart is het zover. Iedereen die mij kent weet dat ik mij al vele jaren hard maak voor waterveiligheid en een goed waterbeleid. Kijk eens op www.onswater.com
Normaal ben ik in staat veel tijd in de campagne te steken en ben ik, weer of geen weer, op straat, wel of niet met mijn praatpaal, te vinden. Maar mijn gezondheid en die van mijn echtgenote dwingen mij de campagne vooral digitaal te voeren. Ik wil graag ook nu een goede uitslag boeken. Ik wil met Ons Water mij in blijven zetten voor een goede en vooral veilige watertoekomst van onze regio.
U kunt mij daarbij helpen door de berichten van mij en Ons Water te delen/verspreiden en bijvoorbeeld de facebookpagina van Ons Water  https://www.facebook.com/onswater/ leuk te vinden.  Ik zit ook op LinkedIn, zoek mij op. Ik ga graag een connectie met u aan.
Ik ben ook op Instagram https://www.instagram.com/louisvanderkallen/ en twitter https://twitter.com/louisvdkallen te vinden. Ga mij daar volgen en blijf op de hoogte van wat ik en de ander kandidaten van Ons Water doen.

Ons Water en ik kunnen uw steun nu en op 20 maart goed gebruiken. U krijgt daarvoor terug mijn inzet voor een lange termijnbeleid gericht op veiligheid en een gestage kwaliteitsverbetering  van onze wateren en een goed en zuinig gebruik van uw belastingcenten. Dank voor uw hulp.

Met vriendelijke groet
Louis van der Kallen

 


 

 

IS NEDERLAND (NOG) EEN DEMOCRATIE?

 


 

IS NEDERLAND (NOG) EEN DEMOCRATIE?

 

Ik neem al vele jaren deel aan verkiezingen en heb in die jaren de mogelijkheid tot actieve deelneming geleidelijk beperkt zien worden. Vroeger was deelneming voor een politieke partij of burger relatief eenvoudig. Er waren nauwelijks financiële of administratieve beperkingen. Langzaam maar zeker zijn er tal van beperkingen in gevoerd.

Zo heb je tegenwoordig behoorlijk wat geld nodig om je als partij verkiesbaar te stellen. De Tweede Kamer, de gemeenteraden en Provinciale Staten zijn al jaren lijstenstelsels. Wat zijn daarvoor aan belemmeringen geleidelijk in gevoerd? Een deelnemende partij moet tegenwoordig formeel geregistreerd worden. Kosten 225 euro. Er moet een waarborgsom gestort worden. 1125 euro voor deelname aan de provinciale verkiezingen en 11.250 euro voor Tweede Kamer verkiezingen. Partijen moeten ook ingeschreven staan bij de Kamer van Koophandel (inclusief oprichtingsakten/ statuten enz. bij de notaris). Vroeger volstonden met de hand ingevulde formulieren. Verlangen de organisatoren nu buiten de schriftelijke aanlevering van de stukken dat je een digitale versie inlevert en de stukken digitaal voorbereid. Met een programma van de Kiesraad. Digibeet jammer dan! Autist jammer dan! Je zoekt het maar uit!

In mijn beleving is een echte democratie laagdrempelig en moet iedereen, rijk en arm, daaraan passief (kandidaat zijn) en actief (stemmen) zonder noemenswaardige beperkingen deel kunnen nemen. Toen bij de kandidaatstelling werd ingevoerd dat een kopie van het paspoort of rijbewijs bij de kandidaatstelling moest worden ingeleverd kon ik daar wel begrip voor opbrengen. Je moest immers zeker weten of de kandidaat wel echt was wie hij of zij voorgaf te zijn. Maar de centrale stembureaus accepteerden dat er bijvoorbeeld KOPIE op stond. Dat mag nu niet meer. Gevolg: sommige kandidaten haken af. Dezelfde overheid zegt immers: geef niet zomaar een kopie van je paspoort of maak duidelijk dat het een kopie is. Vroeger kon je steunverklaringen (nodig voor een nieuwe partij) gewoon verzamelen. Nu moet een ondersteuner naar het gemeentehuis om daar te tekenen. Allemaal toenemende administratieve beperkingen waar enige argumenten voor te vinden zijn. De kans op fraude of valsheid in geschrifte neemt af. 

Deze week nadat ik, een digibeet met autistische trekjes, dacht dat het helse karwij van het administratief voorbereiden af was, kwam ik er achter dat de kiesraad weer iets nieuws bedacht had om de deelname aan verkiezingen te bemoeilijken. Plotseling (bij de gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar werd er niet naar gekeken) moet er ook een kopie van de achterkant van het (nieuwe model) paspoort van iedere kandidaat worden ingeleverd. Opgegeven REDEN? Daar staat het BSN nummer. Laat het BSN nummer al jaren ook aan de voorkant staan!!! Bureaucratie of opzettelijke ontmoediging? De politieke elite beschermd zichzelf is mijn conclusie!

Kijk ik naar de verkiezingsveranderingen binnen de waterschappen, dan is de verandering helemaal enorm en feitelijk beperkend en bevoordelend voor de politieke partijtijgers van de landelijke partijen. Tot 2008 kenden de waterschappen een personenstelsel. Iedereen kon zich kandidaat stellen. Geen kostbare partijnaamregistratie. Geen kostbare waarborgsom. Geen Kamer van Koophandel registratie en geen gang naar de notaris! Zonder geld kon iedereen op eigen naam deelnemen aan de waterschapsverkiezingen. Gevolg enthousiaste waterschapbestuurders die op eigen naam en op de eigen deskundigheid gekozen werden. Niet omdat ze folders rondbrachten of vergaderingen van hun partij trouw bezochten. Maar omdat ze waren wie ze zelf waren. Sinds 2008 zijn de waterschapsverkiezingen aan dezelfde bureaucratische idioterie onderworpen als de andere verkiezingen. En is wat eens een bestuur was, waarvan de leden werden gekozen op de eigen kwaliteiten verworden tot een grotendeels zelfde op korte termijn gerichte selectie van partijtijgers als de andere bestuurlijke organen die menen ‘democratisch’ gekozen te zijn. De waterschappen waren het laatste democratische (gekozen) bolwerk van de partijlozen. Ook dat bolwerk moest door de politiekers in Den Haag gesloopt worden. Wat mij betreft komt het personenstelsel, te beginnen met de waterschappen terug. Voor mijn gevoel is dat veel democratischer. Bestuurd worden door burgers zonder partijbelangen! Het werkte tot 2008 uitstekend!

In de ruim dertig jaar dat ik aan verkiezingen deelneem, is het alleen maar moeilijker gemaakt om actief deel te nemen aan de verkiezingen. Ik snap steeds beter waarom het ‘gewone’ volk afhaakt. De partij elites in politiek Den Haag hebben de democratisch waarden waarop verkiezingen gebaseerd horen te zijn, steeds meer ten eigen bate ingericht en daarmee naar mijn gevoel ondermijnd. Achteraf verdenk ik ze er ook van de opkomstplicht van vroeger ook te hebben afgeschaft om de eigen ‘elite’ te bevoordelen. Het is immer grotendeels het ‘klootjesvolk’ dat bij verkiezingen thuis blijft! Misschien wordt het tijd dat ook ik een geel hesje aan ga trekken?

Louis van der Kallen

 


 

 

TIJDEN VAN OPROER

 


 

TIJDEN VAN OPROER

Er zijn een aantal doden en gewonden gevallen bij de acties van de ‘gele hesjes’ in Europa. In steeds meer landen verhard de reactie van overheden op de demonstraties van de ‘gele hesjes’. De geschiedenis leert dat oproer vaak klein begint en langzaam uit kan groeien in een steeds breder protest. De acties van de ‘gele hesjes’ blijken steeds duurzamer te worden. Meer organisatie, meer coördinatie en op steeds meer plekken. En  dat in een periode dat de straat opgaan om te protesteren niet aangenaam is. De bewustwording dat er iets moet veranderen is, naar mijn waarneming, groeiende. De afgelopen weken heb ik over de groeiende volkswoede drie keer geschreven, waarbij ik inging op de mogelijke oorzaken van de onvrede. Over de scheefgegroeide belastingdruk en het gevoel “als je voor een dubbeltje geboren bent dan bereik je nooit kwartje”. Over de zwartgalligheid van de toekomst verwachtingen. En over de na ons de zondvloed gedachte van de huidige machthebbers. 
Nu is de vraag quo vadis? (waarheen gaat gij?). Waar toe zullen de acties van de ‘gele hesjes’ leiden? Meer specifiek wat kunnen de gevolgen zijn als de overheid en de samenleving niet gepast reageert op de protesten? Gedurende de geschiedenis zijn er vele tijden van oproer en protest geweest.  Al in de Romeinse tijd waren er vele (slaven)opstanden de oorzaken waren, zo vertelt de geschiedschrijving:  ‘niet genoeg voedsel en kleding om aan de behoeften van de bevolking te voldoen’. Dichter bij huis onze eigen opstand tegen de Spaanse Kroon waarbij de belastingheffing (de tiende penning) een belangrijke motivator was. Gevolg de tachtigjarige oorlog. De Engelse Tea Act in 1773 leidde tot grote weerstand in de Amerikaanse koloniën welk verzet leidde tot de Boston Tea Party in 1773 en uiteindelijk tot de acht jaar durende Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog. De Franse revolutie (1789) leidde tot 10 jaren van oproer en tot oorlogen die tot 1815 zouden duren en Europa op haar grondvesten deden schudden. De oorzaken waren vooral de privileges van de adel en de geestelijkheid met als gevolg de verpaupering van de volksmassa’s. De tekenen van die tijd zie ik nu weer. Steeds meer belastingprivileges (mooi verpakt als belastingrulings) voor het internationale bedrijfsleven en belastingverlagingen voor de grote inkomens. En stagnaties en inkomensverlies voor de minder welgestelden. De oktober revolutie van 1917 die leidde tot een langdurige burgeroorlog en de komst van een totalitair regiem. Hier was de hoofoorzaak de verpaupering van de massa als gevolg van de verloren oorlog. Ook Nederland kende verschillende oproeren als gevolg van armoede, verpaupering en honger door gestegen voedselprijzen, zoals het aardappeloproer in 1917 voor een eerlijker voedseldistributie.

Wat leren we van de geschiedenis? Zijn de overheden wel bereid om te leren van de geschiedenis en is ze in staat om te luisteren naar de onvrede? Hoe vertalen de overheid en de politici de ‘eisen’ van de ‘gele hesjes’ in beleid en concrete acties? De samenleving polariseert in een onwaarschijnlijk tempo. Ik zie te weinig politici die in gesprek gaan met de gele hesjes. Er zal een dialoog moeten ontstaan die allereerst een wederzijds vertrouwen moet ontwikkelen. Dat is er nu niet. Waar zijn de staatslieden en politici met voldoende gezag en autoriteit die wel instaat zijn om, middels een dialoog, het vertrouwen te krijgen en samen met de ‘gele hesjes’ willen bouwen aan een rechtvaardiger wereld te beginnen in Nederland en Europa? Lees de tekenen van deze tijden van oproer. Als de dialoog er niet komt wordt de  toekomst, door de polarisatie, er voor velen niet mooier op. 

Louis van der Kallen

 


 

 

WAAROM DE GELE HESJES? – DEEL 3

 


 

WAAROM DE GELE HESJES? – DEEL 3

 

In de NRC van 29 december stond een essay van Menno Tamminga met de kop “Armer dan je ouders”. “Nederlanders zijn hun vooruitgangsgeloof kwijtgeraakt. Twee op de drie verwachten dat hun kinderen het financieel minder zullen hebben” was een samenvattende sub-kop.

Ik schreef in 2017 het artikel “na ons de zondvloed” waarin ik mij de vraag stelde: waarom overlaadt de ‘halve’ wereld zich met schulden om toch maar vooral vandaag te genieten van het leven? Ik gaf ook het antwoord: zo leven veel Europese leiders! Zij geven het voorbeeld! Zij zijn kinderloos! Zij kunnen leven met het motto ‘Na ons de zondvloed’. Zij beleven niet de zorg voor de toekomst van hun kinderen of kleinkinderen. De ‘leiders’ van de grote West-Europese landen zijn kinderloos. Angela Merkel (Duitsland), Emmanuel Macron (Frankrijk), Theresa May (Engeland) en ook de superbaas van de Europese Unie Jean-Claude Juncker is kinderloos. Ook bij de kleinere Europese mogendheden begint kinderloosheid van de leiders norm te worden: Mark Rutte (Nederland), Stefan Löfven (Zweden), Nicola Sturgeon (Schotland) en Xavier Bettel (Luxemburg) allemaal kinderloos! Zij hebben dus geen enkele reden om zich zorgen te maken over de volgende generaties, zo lijkt het. Met hun goede salarissen en connecties is hun oude dag toch wel verzorgd.

Veel ouderen, zoals ik, maken zich wél zorgen over de toekomst van hun kinderen en eventuele kleinkinderen. Wie draait straks op voor de historisch hoge (staats)schulden? Voor de met (hypotheek) schulden overladen erfenissen? Wie lijden onder de hoge belastingen en de baanloosheid en baanonzekerheid? Als ouder maak ik mij wel zorgen over de toekomst van ons nageslacht en ons continent. Voor mij is de zichtbare teloorgang van de sociaal democratie op Europese schaal deels te wijten aan het toenemende gevoel van we leven nu. Het elan te werken aan een toekomst voor onze kinderen en ons continent lijkt verdwenen. De dichtregels van Henriëtte Roland-Holst, die al sinds de jaren 90 van de vorige eeuw in het programma van mijn plaatselijke partij de BSD zijn opgenomen, lijken steeds meer een echo te worden uit een lang vervlogen tijd. Toch zijn die dichtregels voor mij als vader en als politicus/bestuurder nog steeds de basis van mijn handelen. Ik hoop dat de kinderloze leiders van mijn continent ze ook ter harte gaan nemen.

“Morgen wordt heden geschreven;
Gij levenden bouwt wordend leven.
Gij werkt voor der komenden lot.”

Je ziet in de samenleving een polarisatie die de herinnering oproept aan de jaren dertig van de vorige eeuw. De opstandigheid broeit. De acties van de gele hesjes zijn het signaal. Het kan een ‘warme zomer’ worden. Een rode draad in de geschiedenis van volksopstanden, van de slavenopstanden tegen de romeinen tot volksrevoluties van vlak na de eerste wereld oorlog, was verpaupering van de massa en het geloof dat er zonder verandering geen acceptabele toekomst voor het nageslacht zal zijn. Dat is nu weer gaande! Men streed voor de toekomst van de kinderen.
In Frankrijk zie je de reactie van de overheid op de gele hesjes verharden. Andere overheden beginnen te volgen. Ik hoop dat mensen leren van wat er elders (is) gebeurd. Laat ius talionis (oog om oog, tand om tand) geen gemeengoed worden, luister eens naar There Were Roses. Politici en geloofsfanatici polariseren en sluiten bevolkingsgroepen steeds vaker uit ten behoeve van hun politieke doelstellingen of ambities. Zonder oog te hebben voor gevolgen voor gewone mensen.

Louis van der Kallen