DE VERDELING VAN DE ‘MEEVALLER’

 


 

DE VERDELING VAN DE ‘MEEVALLER’

 

Het grootste probleem, wat de afgelopen weken in Den Haag speelde, was een bestemming te vinden voor de ‘meevaller’ die ontstond toen de  afschaffing van de dividendbelasting niet doorging, lijkt nu opgelost. De ‘meevaller’ gaat, in de voorstellen van Rutte, alsnog naar het bedrijfsleven.
Nu is besteden in Den Haag nooit een probleem gebleken. Dat doen ze maar al te graag. Probleem was wie dat besteden zal betalen nu de bevoordeelden, de multinationals, hun voordeeltje dreigden kwijt te raken? Als je het gelobby aanzag dan moest de bestemming van de ‘meevaller’ de arme ondernemers van het (internationale) bedrijfsleven zijn. Want zij doen zulke goede dingen voor Nederland.
 
De politiek schijnt lelijk te doen tegen het grote bedrijfsleven en dat is volgens calimero Antony Burgmans, oud-bestuurder van Unilever en nu actief voor Akzo-Nobel, niet eerlijk. “Het mag wel een toontje lager”. We zouden meer met elkaar moeten praten zo sprak hij in Buitenhof. Meneer Burgmans is niet de meest verkeerde. Maar als het over het toontje gaat en de eventuele besteding van de ‘meevaller’ (dividendbelasting) denk ik er toch iets anders over. Het wordt tijd voor een trendbreuk. Sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw betalen bedrijven steeds minder mee aan de BV Nederland. Terwijl die BV Nederland toch ook voor hen zorgt dat de samenleving functioneert. Ook de bedrijven worden beschermd door de dijken, ook de bedrijven profiteren van goede opgeleide personeelsleden, ook de bedrijven maken gebruik van de voor veel geld aangelegde infrastructuur en van onze wetgeving. Daar betaalden ze vroeger veel meer aan mee dan tegenwoordig. Enkele voorbeelden:
– Het tarief van de winstbelasting/vennootschapsbelasting was in 1940 30%, nu zijn de tarieven 20 en 25 %, terwijl deze regering voornemens is deze verder te verlagen naar 15 en 20,5 %. Ter vergelijking: in België is op dit moment de hoogste schijf 34,5 %.
– De dividendbelasting was in 2006 nog 25 %, nu 15 % en het voorstel was deze maar helemaal af te schaffen.

Ik geef onmiddellijk toe, in vergelijking met de VS van Trump is het hier, voor de bedrijven, nog zeer beklagenswaardig. Daar is het aandeel van de vennootschapsbelasting in de totale belastingopbrengst van 6 procent in 1953 gedaald naar 1,6 % in 2017. Is dat ons voorland? Maak dan uw borst maar nat. In de VS was in 1950 het aandeel van de loonbelasting op de totale belasting circa 10 % nu circa 40 %. Terwijl het aandeel van de inkomstenbelasting (hogere inkomens) met circa 40 % ongeveer gelijk bleef. De bedrijven en de vermogens profiteerden al die jaren van belastingverlagingen.

Hoe was het bij ons? In 1970 was het hoogste tarief voor de inkomstenbelasting in Nederland 72 %, nu 51,95 % en deze regering is voornemens dat verder te verlagen naar 49,5 %. Die daling is al fors. Maar wat erger is, het denken over veel verdienen is de afgelopen jaren compleet veranderd. In december 2016 schreef ik het artikel “wat een graaiers” Toen was net verschenen de bundel ‘loonfatsoen’ van de hand van Thijs Jansen en Margo Trappenburg. Die bundel liet de ontwikkeling zien van wat fatsoenlijk verdienen werd geacht. Werd in 1975 in de interim-nota inkomensbeleid van het kabinet Den Uyl voor de rijksoverheid nog een inkomensverschil tussen hoog en laag van 1:5 redelijk geacht. Nu (2016) is het FNV standpunt dat ernaar gestreefd moet worden dat de verschillen tussen hoog en laag niet groter zijn dan 1:20. De werkelijkheid is dat ook bij de door de overheid met veel overheidsgeld overeind gehouden banken de verschillen nog veel groter kunnen zijn.

Moest het voor de bedrijven en de grootverdieners nog beter worden? Ik denk het niet. Het Nederlandse vennootschapsbelastingtarief is met de huidige 20/25 % al laag als het vergeleken wordt met bijvoorbeeld België, onze buren, waar de tarieven liggen tussen de 25 en 34,5 %.

Wat dan te doen met de ‘meevaller’ van pakweg 2 miljard? Want het nog kan anders verdeeld worden. Het parlement komt er immers nog over te spreken.
Voordat ik daar over een suggestie doe enkele feiten:
– De pensioenen zijn gemiddeld vanaf 2005 niet meer aangepast aan de inflatie. Er is dus veel ingeleverd.
– Het reëel beschikbaar inkomen van huishoudens is de laatste 15 jaar gedaald!
– Het besteedbare inkomen is in de ons omliggende landen, na de financiële crisis, vrij snel  hersteld. In Nederland niet.
– Wereldwijd is het arbeidsaandeel de laatste 15 jaar in het bruto binnenlands product met tussen de 5 tot 10 % gedaald. Ook in Nederland is het fors afgenomen en het lastenaandeel van de huishoudens is sterk gestegen, met name door sterk gestegen sociale premies en pensioenpremies.
– De belastingen op inkomen en arbeid brengen jaarlijks circa 160 miljard euro op. Die op winst en vermogen circa 30 miljard.
– Zelfs de Nederlandse Bank is van mening dat onze groei beperkt wordt door een achterblijvende groei van de gezinsconsumptie.
– Volgens de ranglijst van het World Economic Forum staat Nederland vierde op de ranglijst van de meest concurrerende economieën. Dus het valt wel mee met de kwaliteit van de vestigingsvoorwaarden.

Als het vrijvallende geld niet gebruikt wordt voor schuldaflossing, dan is een verlaging van de belasting op arbeid logischer. Liever nog zou ik kiezen voor een betere overheid. Sinds de jaren negentig constateer ik een verwaarlozing van de publieke zaak en een langzame normalisering van de onverzadigbare hebzucht die uiteindelijk een crisis veroorzaakte in de jacht op bonussen en hogere salarissen. Met nu kopen, kopen, als medicijn (van Rutte) in het verlangen naar meer en meer. Hebzucht als leidend en heilzaam principe!

Toen ik opgroeide zei men in mijn buurt al dat alles ‘naar de ratsmodee zou gaan’. Kapot, corrupt door de hebzucht van het kapitaal! Op 1 mei wapperden de rode vlaggen. In april 2015 citeerde ik ter overdenking uit een stuk van Bas Jacobs in de NRC “alleen een liberale renaissance kan het kapitalisme redden van de kapitalisten. Die renaissance zal alleen niet komen van mensen die zichzelf nu ‘liberaal’ noemen. Zij zijn verworden tot mercantilisten die eerlijke concurrentie en vrijhandel om zeep helpen. Ze stichten belastingparadijzen en steunen dictators. Zij zijn de buikspreekpoppen van een financiële sector die winsten privatiseert en verliezen socialiseert. Ze incasseren grootschalige staatssubsidies op hun vermogensopbouw via pensioenen en huizen. …… alleen het kapitalisme biedt mensen hoop op een vrij leven en voorspoed. Onder één voorwaarde: iedereen zal moeten delen in de vruchten van economische vooruitgang. Maar door het uitvretersgedrag van een groep financieel-economische oligarchen erodeert langzaam het politiek draagvlak onder ons kapitalistische bestel.” Ik onderschrijf die woorden van Bas Jacobs van harte. Het voorstel nu om de ‘meevaller’ volledig ten goede te laten komen aan het bedrijfsleven, de bezitters van het kapitaal, honoreert de lobby’s voor de bezitters en uitvreters.

De onvrede onder de burgerij groeit, net als in het Frankrijk van voor de revolutie waar die ook groeide door spilzucht en hebzucht en het pronkgedrag van de rijken. Uiteindelijk verloor die ‘elite’ hun hoofden onder het gejoel van de paupers die ze ter verrijking van hen zelf hadden beroofd van een menswaardig bestaan. Hopelijk verliezen de helpers van de belastingontwijkers in de toekomst alleen hun ambten. Laat het bedrijfsleven een rechtvaardige bijdrage leveren aan het welzijn van de samenleving en het functioneren van een overheid! De huidige voorstellen voor besteding van de ‘meevaller’ leveren daar helaas geen bijdrage aan.  

Louis van der Kallen

 


 

 

DE ANNEVILLE EIK

 


 

DE ANNEVILLE EIK

 

In december 2016 schreef ik over de over monumentale zomereik in de middenberm van de A58 bij Ulvenhout die volgens Rijkswaterstaat omgehakt zou moeten worden vanwege de toekomstige verbreding van de snelweg. Volgens Rijkswaterstaat is de oude eik boven en onder de grond onderzocht op conditie, stabiliteit en breukgevoeligheid. Uit dat onderzoek bleek dat de eik het uitgraven en verplaatsen niet zou overleven. Ik ben van mening dat onze ‘Anneville’ moet blijven!
Nu wordt er actie gevoerd om de “troeteleik”, onze ‘Anneville’  te verkiezen tot boom van het jaar.

Bent u voor behoud van deze pracht eik. Stem dan op onze ‘Anneville’ “De Troeteleik” tot boom van het jaar. Ga dan naar https://www.deboomvanhetjaar.nl/stem-op-uw-boom-new

Louis van der Kallen

 


 

 

VERANTWOORDELIJKHEID NEMEN

 


 

VERANTWOORDELIJKHEID NEMEN

 

De afgelopen weken is er veel te doen over de miljoenen boete van de ING en het aanblijven van de  ING ‘baas’ Hamers. Wat mij trof in een NRC artikel met de titel “Wanneer moet de baas weg” was een citaat van een commissaris van de ING: “een plotseling vertrek van de hoogste baas stort een bedrijf een beetje in crisis. Een opvolger inwerken duurt maanden.” “Een beetje in crisis”! Ik denk dat die commissaris hiermee de essentie mist. De banken zijn in crisis en die blijft met dit soort boetes voor wangedrag zonder verder gevolgen. Een permanente vertrouwenscrisis!

Voor mij en ik denk voor veel anderen, is het ‘wantrouwen’ naar de banken niet zozeer gebaseerd op hun vermeende slechte financiële soliditeit, maar meer op de moraliteit van het leiderschap bij dit soort instellingen. Mooie verhalen over een bankierseed daar kopen de slachtoffers van woekerpolissen of de slachtoffers van rentederivaten niets voor. Ook de mensen die slachtoffer zijn van overkreditering en met restschulden zitten, kijken naar de daden van de banken. De afwikkeling van de woekerpolissen, rentederivaatcontracten en de restschulden laat zien dat de daden van de banken nog steeds gericht zijn op geld verdienen ten koste van het publiek en niet op het dienen van het publiek. Een vos verlies wel zijn haren, maar niet zijn streken, blijkt telkens weer. Terwijl de banken bijna gratis geld krijgen van de ECB betalen de mensen voor hun hypotheken en leningen, vergeleken met elders in Europa, nog steeds de hoofdprijs. De zogenaamde rentemarge van de banken is in ons land alleen maar gegroeid. De oorzaak is helder: de rotte appels zijn niet uit de mand gehaald, de morele roestplekken op het bankiersblazoen zijn overgeschilderd met de goedkoopste verf die bij de bouwmarkten te vinden was. Wat werkelijk moest gebeuren was het verwijderen van de rotte appels en deze voor het gerecht brengen. Waar zijn de veroordelingen van de libor affaire? Op ééntje na, die vlak voor zijn pensioen ontslag nam, is de rest gewoon bij de daders in dienst gebleven. Afkomstig uit de verfwereld weet ik, dat als je werkelijk iets aan de roest wilt doen, je het tot op het blanke staal moet afschuren. Dan goed in de menie zetten en dan een top verfsysteem aanbrengen. Dat is niet gebeurd. Er is alleen gecamoufleerd. En het camoufleren gaat verder.

Wat te denken van het volgende citaat uit dat artikel over de ‘baas’? “Bovendien is Hamers de aangewezen man om de problemen op te lossen, vinden ze bij ING. Hij werkt al 27 jaar bij de bank, kent het bedrijf door en door en heeft een reputatie opgebouwd als leider die van ING een innovatief techbedrijf heeft gemaakt.”  “Kent het bedrijf door en door”.  Hij moest dus weten wat er gebeurde! In mijn beleving is de witwasboete een boete voor heling. Als je bewust de controle systemen beperkt om geld te besparen, voor meer winst, is dat in mijn ogen opzetheling. Toen ik nog een winkeltje had in postzegels en munten moest ik een tagrijnregister (een soort van opkoopboekhouding) bijhouden van mijn aankopen van particulieren en werd ik geacht een verdachte aankoop te melden. De notitie in het tagrijnregister bevatte het aankoop bedrag, naam verkoper en het nummer van het legitimatiebewijs van de verkoper, en kwam de politie (als ze wat kwijt waren) bij mij zo nu en dan kijken of ik het had gekocht. En als ik wat gekocht zou hebben wat gestolen was, voor een in hun ogen te lage prijs, kon ik opgepakt worden voor heling. Voor de zekerheid belde ik soms, bij argwaan, met de politie met de vraag, zijn jullie dit of dat kwijt. In dat soort gevallen vroeg ik de verkoper later terug te komen (want ik had niet genoeg geld in huis was dan mijn smoes). Eén keer leidde dat tot een arrestatie van een verkoper, toen hij, na de met de politie afgesproken verkoop, mijn zaak verliet. Dat is een burgerschap dat je mag verwachten van een goed bedrijf dat zijn maatschappelijke plichten wilt vervullen. Toen was het een met de hand bijgehouden tagrijnregister. Nu zijn het algoritmen die de alarmbel moeten laten afgaan. Als je daar ziende blind voor wilt zijn, door te bezuinigen op je controlesystemen, pleegt zo’n bedrijf in mijn ogen opzetheling. Daar hoort voor mij in een rechtstaat vervolging en ontslag bij. Zeker van iemand die geacht wordt “het bedrijf door en door” te kennen en miljoenen verdient en een bonus krijgt omdat de winsten stijgen.      

Het wordt tijd dat er echt een grote schoonmaak wordt gehouden onder het vullis van de grootverdieners, de graaiers! Maar voor mij nog belangrijker is dat burgers een alternatief voor de banken wordt geboden. De banken hebben voor het geldverkeer een monopolie. Ik wil terug naar een girodienst van de overheid, zoals de nu geprivatiseerde post- en girodienst van de oude vertrouwde Rijkspostspaarbank, zodat ik zeker weet dat ik dan niet bijdraag aan de grootverdienende roofridders van het roofwezen wat banken, in mijn ogen, tegenwoordig zijn en zoals ik nu, en met mij vele burgers, het management van de banken zie. Veel mensen willen af van de commerciële banken die feitelijk in hun ogen immoreel opereren en alles doen voor de winst van enkelen. Dus regering en politieke partijen: maak dat mogelijk en laat een eenvoudige dienst, zoals vroeger de post/cheque en girodienst, in staatseigendom herleven. Eventueel als onderdeel van de Nederlandsche Bank.

Er sluipt veel wantrouwen in de mensen en daarmee in wat eens een samenleving werd genoemd. Iedereen zal moeten kunnen delen in de vruchten van economische vooruitgang. Maar door het uitvretersgedrag van een groep financieel-economische oligarchen erodeert langzaam het politiek draagvlak onder ons kapitalistische bestel. Iets om over na te denken.

Louis van der Kallen

 


 

 

AFSCHEID NEMEN

 


 

AFSCHEID NEMEN

 

Ik ben zeventig en heb een leven achter de rug van veel contacten en veel leren. Je leert van mensen. Als politicus/bestuurder heb ik in tal van bestuursorganen mogen dienen. Bij enkele tientallen gemeenten in rekenkamercommissies, in de staten van Noord-Brabant, in een tiental waterschapsbesturen, in de Kamer van Koophandel van West-Brabant, in de gemeenteraad van Bergen op Zoom en in tal van afgeleide commissies van die organen. Al die functies hebben mij in contact gebracht met veel inspirerende mensen. Ik ben deels gevormd door die contacten.
Onder die contacten waren mensen die ik beschouw als inspiratie bron, als leermeester en als anker.

Als je ouder wordt, neem je steeds meer van die mensen afscheid. Zo ook de afgelopen week. Op 27 augustus overleed op achtenzeventig jarige leeftijd Marten Bierman, een stedenbouwkundige wiens publicaties over stedenbouw in relatie met de ontwikkeling van de bevolking mij bijbracht dat de groei van steden samenhangt met onder andere  zaken als leeftijdsopbouw van de bevolking, vergrijzing en koopkrachtverdeling. Marten heb ik ervaren als een denker en een natuur- en watermens, die zich inzette voor onder andere de IJsselmeervereniging, waarvan hij erelid was. Hij was ook een periode senator namens de OSF. Zijn in memoriam is te vinden op de OSF website.  

Op 30 augustus overleed op achtentachtig jarige leeftijd Jack Bakker. Jack heb ik pas echt leren kennen in mijn periode als lid van de Staten van Noord-Brabant (1991-2003). Jack maakte deel uit van de CDA fractie. Maar door zijn verbondenheid met het water, hij was directeur geweest van het voormalig Hoogheemraadschap Alm en Biesbosch, was hij voor mij een deskundige leermeester.
Jack was voor mij een herkenbaar ankerpunt. Op tal van bijeenkomsten van de provincie of water gerelateerd kwam ik Jack tegen. Ondanks onze totaal verschillende achtergrond had ik veel gemeen met Jack. Liefde voor: water, Feyenoord, oorlogsgeschiedenis, de Biesbosch, het rivierenlandschap. Ook Jack was een natuur- en watermens. Op zijn uitvaartdienst in de Heilige Maria Geboortekerk te Dussen trof ik oud-collega’s uit de Staten aan en van het Hoogheemraadschap Alm en Biesbosch.

Marten en Jack bedankt dat jullie er waren en jullie kennis met mij deelden.

Louis van der Kallen

 


 

 

INVOERHEFFINGEN

 


 

INVOERHEFFINGEN

 

In de media lijkt het iedere dag te gaan over heffingen op de invoer. Trump is er mee begonnen, zo lijkt het, en China, Canada en de EU reageren. Het lijkt wel oorlog. Zo noemen ze het ook, een handelsoorlog. Maar heffingen zijn er altijd geweest en echt niet alleen om de eigen fabrikanten te beschermen. Als gewoon burger kocht een bekende recent een Bergse beloningspenning en bracht deze waar die penning hoort: THUIS in Bergen op Zoom. Dat thuisbrengen had wel een prijs. Invoerrechten 86,68 euro plus 17,50 euro afhandelingskosten. Na eeuwen is de penning weer waar hij hoort. Maar buiten de aankoopsom wenste de staat toch ook ruim 104 euro en dat was echt niet om de eigen markt te beschermen. Dit product was lang geleden op Nederlandse bodem en door gewone Nederlanders gemaakt en op één of andere manier in Brooklyn NY in de USA van Trump terecht gekomen. De penning is gelukkig bevrijd en teruggebracht naar Trumpvrij gebied.      

Louis van der Kallen

 


 

 

DE MENS ACHTER DE POLITICUS LOUIS VAN DER KALLEN

 


| jaar 1 | nr. 002 | 16-07-2018 |

 

Joop van der Laan, tekstschrijver en journalist, gaat in een interview op zoek naar de mens achter de politicus Louis van der Kallen

 

 


 

 

DEZE MAROKKANEN VERDIENEN ONS RESPECT

 


 

DEZE MAROKKANEN VERDIENEN ONS RESPECT

 

Kameraadschap voor vrijheid en in voetbal heeft niets te maken met religies

 


 

 

MISLEIDING

 


 

MISLEIDING

 

De afgelopen weken is er veel te doen over de algoritmes die facebook hanteert om te bepalen wat wij, de 2,2 miljard gebruikers van facebook, aan berichten en advertenties te zien krijgen. Het Cambridge Analytica-schandaal rond de verkiezingen in de USA heeft de tongen, de pennen en de columnschrijvers werk en inspiratie bezorgd. Voor mij is het helder dat misleiding reeds gewoonte is geworden in ons politiek systeem. Ik schreef daar in december 2014 voor het eerst over met de kop: ‘liegende’ dromende politici”. In april 2016 schreef ik over dromende politici en in november 2016 over politici die liegen. Politici mogen natuurlijk dromen. Dat doen velen in hun partijprogramma’s dan ook massaal. Er wordt dan formeel niet gelogen, maar het is voor mij wel misleiding van de kiezer als er van alles wordt beloofd wat volstrekt onhaalbaar is.        

In de NRC van 28 april stond een interview met Tim O’Reilly. Eén citaat sprak mij aan: “al decennia draait de reclamewereld om manipulatie, zelfs ons politieke systeem. Misleiding en fraude zijn ingebakken in onze samenleving.” Zijn stelling: “Onze hele economie draait om het verkeerde algoritme”, aandeelhouderswaarde vergroten! Facebook ziet hij als een platform voor grootschalige manipulatie en polarisering. 

Nu is het tijd dat dit soort platforms gedwongen worden inzage te geven in de door hen gebruikte algoritmes en algoritmes gaan hanteren die, zoals O’Reilly formuleerde: “menselijke zwaktes proberen te verkleinen in plaats van ze te versterken”.

Louis van der Kallen

 


 

 

FEESTDAGEN

 


 

FEESTDAGEN

 

In West-Europa kent geen enkel land zoveel christelijke feestdagen als Nederland. Tweede paasdag, hemelvaartsdag, tweede pinksterdag, tweede kerstdag zijn echter voor de massa van ons volk geen plechtige gedenkdagen rond God, vorst of vaderland, maar verschaffen slechts ruimte om gezinsrituelen rond winkelen, overdadig eten en drinken vorm te geven.

Daarvoor zijn nationale herdenkingsdagen ingeruild, die in vrijwel elk ander land de hoogtepunten zijn van nationaal welbevinden en trots. Ik ken wel een paar prachtige momenten die gevierd en/of herdacht zouden mogen worden zoals: de eerste Vrije Statenvergadering (van 19 tot en met 23 juli 1572), de moord op Willem van Oranje (10 juli 1584), de vrede van Munster (15 mei 1648), de eerste Grondwet in Nederland, de Staatsregeling voor het Bataafsche Volk (1 mei 1798) de landing prins Willem Frederik van Oranje – de latere koning Willem 1 – te Scheveningen (30 november 1813), de inhuldiging van Koning Willem 1 ( 21 september 1815). Maar wat te denken over de instelling van lokale herdenkingsdagen, bijvoorbeeld: 16 september 1747 de val van Bergen op Zoom of een lokale feestdag vanwege de bevrijding van Bergen op Zoom (27 oktober 1944).       

Als er dan een aanleiding is er één in te stellen ( 5 mei), wordt die in de kortste keren weer afgeschaft of geminimaliseerd. Zelfs ten aanzien van de dodenherdenking zijn er stemmen om op een koopavond de winkels open te laten zijn. Ook koninginnedag, nu koningsdag, is pas op een volksfeest gaan lijken nadat iets wat min of meer anarchistisch begon, de vrijmarkt, nationale navolging heeft gekregen.

Waar is onze trots op wie we zijn en hoe we daar zijn gekomen?

Louis van der Kallen

 


 

 

VNG PRAATJES

 


 

VNG PRAATJES

 

Het is weer zover. Na de gemeenteraads-verkiezingen doet de VNG, bij monde van haar voorzitter,  net als vier jaar geleden, of zij er ook is voor raadsleden en lokale partijen. “Ik heb de lokale partijen hard nodig” is de kreet. Zogenaamd wordt een oproep gedaan aan raadsleden zich kandidaat te stellen voor de commissies van de VNG. Lariekoek! De praktijk is dat de VNG een club is voor burgermeesters en wethouders, met voor de sier een enkel raadslid en met onwaarschijnlijk weinigen afkomstig van lokale partijen. De invulling gebeurt vooral met carrière beluste politici van landelijke partijen die zo een kans krijgen hun netwerk uit te breiden.

Op deskundigen uit lokale partijen zit men echt niet te wachten. Als politicus/raadslid van een lokale partij met kennis en ervaring heb je zeer weinig kans. Ik heb dat mogen ervaren toen ik vier jaar geleden solliciteerde naar een plekje in de commissie water van de VNG.

Ik had in 2014 al veel ervaring en kennis opgedaan ten aanzien van het waterbeleid en de uitvoering daarvan. 12 jaar als statenlid en beleidsbepaler middels provinciale waterhuishoudingplannen. Vele tientallen jaren als Algemeen Bestuurslid van een negental verschillende waterschappen en vijf jaar als dagelijks bestuurder van een waterschap. Toen het wettelijk nog mocht, soms wel van vijf algemene besturen tegelijk over de volle breedte van ons land. Letterlijk van Domburg tot Winterswijk, mocht ik mede vorm geven aan de uitvoering van het waterbeleid van Europa, het Rijk en Provincies. Meer dan 28 jaar had ik toen mee gepraat over het waterbeleid en beheer in de  gemeente Bergen op Zoom en bij meer dan 20 gemeenten, verdeeld over vijf provincies had ik als onderzoeker/lid van rekenkamercommissies het waterbeleid van die gemeenten onderzocht op doelmatigheid en efficiëntie. In dit werk zou ook mijn beroepsmatige achtergrond en opleiding als technisch fysicus nuttig kunnen zijn. Ik dacht dus wel op basis van ervaring en kennis in aanmerking te kunnen komen voor een plekje in de commissie water van de VNG. Niet dus. Reden? Niet deskundig genoeg.

Mijn advies als raadslid van een lokale partij niet solliciteren! Verloren moeite. De VNG is een club van en voor carrière beluste politici van landelijke partijen. Ondanks alle mooie VNG praatjes, die na iedere vier jaar worden herhaald.

Louis van der Kallen