RESERVAAT

 

    


| 23-06-2020 |

 

Er ontstaat de behoefte aan een reservaat.

Er ontstaat de behoefte aan een reservaat. Een reservaat voor ‘foute’ beelden, ‘foute’ schilderijen, ‘foute’ boeken, ‘foute’ koeken, ‘foute’ televisie programma’s, ‘foute’ series, ‘foute’ kunst enz. Waar zwarte Piet gewoon zwart mag zijn. Waar musea, bibliotheken en boekwinkels niet ‘opgeschoond’ worden. Waar Nederlandse tradities in ere mogen worden gehouden. Waar ‘foute’ straatnamen gewoon mogen blijven omdat ze deel uit maken van onze geschiedenis. Waar de erfzonde niet opnieuw is ingevoerd. Waar vadertje Drees nog steeds deel uit maakt van de canon. Waar politieambtenaren en militairen geen mening hebben en gewoon de wetten van het land/reservaat handhaven. Waar de ‘kleur’ van Jesus of de Madonna niet relevant is. Waar een gewoon mens die geheel toevallig als blanke geboren is niet een gevoel krijgt aangesmeerd, achtergesteld te worden en hij of zij gewoon Nederlander mag zijn en zijn geboorterecht ten volle mag ervaren.

Beelden bekladden, beelden omtrekken, boek verbrandingen/verbanningen, gebouwen vandaliseren, kunst ‘fout’ verklaren, oproepen dat een overheid leerprogramma’s gaat opleggen, andersdenkenden demoniseren en tot racist verklaren roept bij mij beelden op van de bruin/zwarthemden met een nazi-ideologie. Die vijf jaren van onvrijheid en totale terreur brachten.

Is de VS ons voorland? Met een polarisatie die geen grenzen kent. De bakermat van genocide en een georganiseerde etnische zuivering die alleen geëvenaard wordt door een volk die in mijn jeugd gewoon de moffen genoemd werden.

Mijn eigen taal wordt gedemoniseerd. Ik lees op dit moment een boek dat vast binnenkort fout verklaard gaat worden. Het “Spreekwoordenboek der Nederlandse taal” samengesteld in 1861 door Harrebomée. In dat boek met tienduizenden spreekwoorden en gezegden barst het van de ‘foute’. Daar komen massa’s Joden, Moffen, Fransozen, Spanjolen, Papen, Moren en Moriaantjes in voor. Het is wel de geschiedenis van de taal die mijn moeder mij geleerd heeft! De meesten van die gezegden zijn allang en volkomen terecht in onbruikgeraakt. Taal, tradities en gewoonten veranderen vanzelf. Mensen denken na. Vergeten en tijden veranderen. Alles leeft en veranderd. Laat, het leven en veranderen in het eigen tempo. Afdwingen leidt tot polarisatie en tot een ‘no passarán’ (zij komen er niet door, de strijdkreet in de Spaanse Burgeroorlog).

Ik heb mij altijd een wereldburger gevoeld, maar wel met gevoel voor mijn cultuur, taal en geschiedenis van mijn voorouders. Met de ogen van nu zie ik welke fouten er in het verleden gemaakt zijn. Maar ik veroordeel ze niet, want de tijden van Piet Hein, Jan Pieterszoon Coen, Jan van Riebeeck, Paul Kruger en vele andere roemruchte volksgenoten waren geheel anders dan nu. Geïnspireerd door religies, die op zijn minst zo onverdraagzaam waren als sommige islamstromingen nu, hebben zij daden verricht die nu volstrekt ondenkbaar en onacceptabel zouden zijn, maar in hun tijd als ‘heldendaden’ werden gezien. Nederlanders van toen waren in hun tijd niet beter of slechter dan de volkshelden van andere, wel of niet gekleurde volkeren.

Ben ik benepen of nationalistisch of zelfs racistisch als ik vast wil houden aan de cultuur van mijn vader of moeder of de stad waar ik ben geboren en opgegroeid? Ik schaam mij niet als men kan horen dat ik in Rotterdam ben geboren. Ik schaam mij niet dat ik de verengelsing van mijn taal, het Nederlands, verafschuw. Ik schaam mij niet dat ik producten, waarvoor onnodig met Engelse woorden reclame wordt gemaakt, probeer te vermijden. Ik wil niet langs de maatlat van de globalisering worden gelegd. Laat staan dat ik langs de Amerikaanse maatlat van zwarte Piet als ‘blackface’ (een stijlfiguur uit het Amerikaanse vaudevilletheater van de 19e en de vroege 20e eeuw, waarbij een blanke zich zwart schminkte om zwarten te vernederen en belachelijk te maken), gelegd wil worden. Zwarte Piet is geen vorm van blackfacing in de Amerikaanse traditie die nu in Amerika veroordeeld wordt. Zwarte Piet is geen symbool van racisme! Zwarte Piet bekijken vanuit, een mede door de sociale media veroorzaakt, Anglo-Amerikaans oogpunt is niet alleen een ontkenning van mijn cultuur en geschiedenis, het is een vorm van Amerikaanse cultuurdominantie die ik niet wens te accepteren. De aanval op Zwarte Piet is naar mijn gevoel een onbeschaamd cultureel imperialisme van de Anglo-Amerikaanse culturele opvattingen en schaamte voor hun eigen verleden. Ik wens mijn eigen cultuur te behouden en verwacht van anderen, die hier wonen, dat ze dit accepteren. Net zozeer dat ik accepteer dat de religie, cultuur en geschiedenis van nieuwe landgenoten anders is dan de mijne. Als we willen dat de multiculturele samenleving leefbaar blijft of weer wordt, is het geboden elkaar en elkaars cultuur en geschiedenis te accepteren, waarbij de wet en regelgeving van dit kleine volle landje de basis is waaraan iedereen zich heeft te houden. Hierbij zijn Nederlands en Fries de taal uitgangspunten. Als je een andere taal wilt spreken of lezen zijn daar de media en territoriale eenheden waar die taal standaard geschreven, gesproken en beschermd wordt. Nederland en daarin Friesland zijn die territoriale eenheden waar het Nederlands en het Fries recht hebben op bescherming. Er is geen andere plek op deze aarde waarop wij onze taal en cultuur kunnen behouden. Gun ons die bescherming van onze taal en cultuur.

Recent leeft de discussie over roofkunst/oorlogsbuit weer op. Nu is oorlogsbuit niet iets exclusiefs voor de koloniale oorlogen. Piet Hein haalde voor de Republiek der verenigde Nederlanden de zilvervloot binnen. Tal van schatten/kunstwerken werden ook bij Europese oorlogen geroofd en sieren nadien de paleizen van vorsten en de adellijke veldheren die als overwinnaars geëerd werden. Ook in de bodem van de Scandinavische landen worden met regelmaat Vikingschatten gevonden, die geroofd zijn uit de rest van Europa. Moeten ook die terug? Het is een moeilijke discussie. Waar zijn de objecten het meest op hun plaats? Ze maken deel uit van meerdere geschiedenissen. Van de verliezers en de overwinnaars. Wie is nu de ‘rechtmatige’ eigenaar en wie is de morele eigenaar? Waar is een object, dat ook deel uitmaakt van de universele geschiedenis van de mensheid, het meest op zijn plaats? Als het architectonische elementen zijn, is het antwoord, voor mij, simpel. In het oorspronkelijke bouwwerk waar het uit gesloopt is. Maar als het om kunst gaat is het veel minder helder, zeker als de verblijfs/eigendomsgeschiedenis van het object niet gereconstrueerd kan worden. Ook de vraag of het object op enig moment is aangekocht, verkregen als gift of geroofd is kan relevant zijn.

Er is zelfs een pepernotendiscussie. Te gek voor woorden. Die pepernoten en die gebruikte kruiden maken deel uit van mijn geschiedenis en cultuur! Blijf er vanaf.

Voor mij is helder dat de aard en toon van het debat vaak het karakter heeft van een opeenstapeling van verwijten, waarbij de ‘witte’ geschiedenis, literatuur, politie of maatschappelijke inbreng ‘zwart’ wordt gemaakt en neer komt op morele chantage. Jammer, want dan gaan de hakken van velen in het zand. Mensen worden de discussies en aantijgingen van schuld en de eis van boete zat. Femke Halsema zei het eens in Buitenhof heel treffend: “Je geschiedenis tors je als natie”. Ik krijg het gevoel dat velen dit torsen zat worden en dat de acties zoals een aantal jaren geleden bij Dokkum hier het gevolg van is. De ‘racismebestrijders’ zijn, naar mijn gevoel, hard op weg racisme op te wekken door de steeds oplevende schuldvraag. Terwijl de tegenbeweging de morele chantage en zwartmakerij simpelweg zat is.

Laat de ‘witte’ Nederlanders hun eigen cultuur houden en beleven. Net zo goed als de nieuwe landgenoten hun eigen cultuur moeten kunnen blijven beleven.

 

   
Louis van der Kallen.


    

ROOD, ROOD, ROOD

 

    


| 17-06-2020 |

 

De jaarlijkse bijdrage aan gemeenten via het gemeentefonds bedraagt zo’n € 30 miljard en wordt vanaf 2022 anders verdeeld. Hoe gaat bepaald worden wat Bergen op Zoom daarvan mag verwachten?

Op 2 juni stuurde de verantwoordelijk minister Ollongren het eindrapport met gevolgen van de herijking in het sociaal domein van onderzoeksbureau AEF (Andersson Elffers Felix) naar de Tweede Kamer. Hoewel de uiteindelijke verdeling nog kan veranderen, is al wel een globaal beeld te geven.

Het valt op dat de nieuwe omvang van het sociaal domein als geheel 285 miljoen euro kleiner is. In het gemeentefonds-nieuwe-stijl gaat er in het sociaal domein ruim 800 miljoen euro minder naar de Wmo en 500 miljoen euro meer naar de jeugd. Bij jeugd zijn al langer geluiden over tekorten en bij Wmo hangt de verschuiving volgens de AEF-onderzoekers vooral samen met het subcluster dat in de oude verdeling gerelateerd is aan hulpmiddelen. De omvang van dat cluster wordt fors kleiner.

Als gevolg van de herverdeling zal het bedrag wat gemeenten krijgen fors kunnen verschillen met de uitkering uit het gemeentefonds nu, van +16 tot -27 procent van het budget. Als geheel gaan de kleinste gemeenten (tot 20.000 inwoners) er het hardst op achteruit: – 58 euro per inwoner. Ook de categorie 20.000 tot 50.000 inwoners moet een flinke veer laten: – 33 euro per inwoner. Gemeenten met 50.000 tot 100.000 inwoners krijgen te maken met een min van gemiddeld 9 euro per inwoner. Grotere gemeenten hebben de meeste voordelen van de herijking oplopend tot plus 106 euro per inwoner voor gemeenten boven de 250.000 inwoners. Dit zijn gemiddelden en daarmee een grove maat.

Op basis van gemiddelden komt Bergen op Zoom er niet positief uit. Als er niets veranderd wordt per 2022 uitkeringsdeel voor het sociaal domein voor Bergen op Zoom dan met circa 600.000 euro verlaagd en dat terwijl de verliezen op dat onderdeel van de gemeentelijke begroting in 2019 al bijna 9 miljoen waren. De rode kleur van het rood staan van de gemeente Bergen op Zoom wordt steeds dieper. De tekorten in het sociaal domein wegen bij veel gemeenten zwaar en dragen er aan bij dat meer dan tweehonderd gemeenten in het rood staan.

De resultaten van het onderzoek naar de effecten in de andere gemeentelijke domeinen worden na de zomer verwacht. De tussenrapportage over de andere gemeentelijke domeinen geeft aan dat het (nieuwe) model onvoldoende toekomstbestendig is en dat er sprake is van nog te veel onlogische en onverklaarbare uitkomsten en niet uitlegbare herverdeeleffecten.

In de begeleidende Kamerbrief geeft de minister aan dat het haar voorkeur heeft het gemeentefonds in de volle breedte te herijken en de uitgavenclusters in hun onderlinge samenhang te bekijken. Daarna zal ze de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de Raad voor het Openbaar Bestuur om advies vragen. Voor het einde van dit jaar wil ze de Tweede Kamer een definitief voorstel voor de nieuwe verdeling van het gemeentefonds voorleggen.

Nu lijkt het erop dat bij grotere gemeenten de kassa bij de herijking van het gemeentefonds harder gaat rinkelen en Bergen op Zoom aan de achterste mem komt te hangen. Werk aan de winkel voor het nieuwe college (richting VNG) en de landelijke politieke partijen (richting Tweede Kamer) of is het een extra argument voor een gemeentelijke herindeling?

https://kijkopbergenopzoom.nl/opinie-rood-rood-rood/

 

Louis van der Kallen.


    

STEUN ZE! (HELP ELKAAR, KOOP LOKALE WAAR)

 

    


| 10-06-2020 |

 

Je kan er niet om heen. De media laten het ons weten, kleine ondernemers hebben het moeilijk. Winkeliers, de horeca, zzp’ers, allemaal zijn ze in de overlevingsstand. Omzetten zijn vaak ingestort en het publiek dreigt nu zo gewend te raken aan digitaal kopen dat die omzetdaling weleens deels structureel zou kunnen worden. Die digitale inkopen gebeuren vooral bij de grote nationale en internationale concerns, zoals bol . com en Amazon. Ik snap best dat in deze tijd van Corona, met al die beperkende maatregelen digitaal kopen makkelijk is. Maar wat mist u? Wat missen wij? De gezelligheid om samen met dochter, zoon, vriend, vriendin of kleinkind iets te kopen bij iemand die u persoonlijk kent. Die met deskundigheid, liefde en passie u helpt een juiste passende aankoop te doen. Weten dat u iemand overeind houdt. Weten dat u de lokale economie steunt. Iedere euro lokaal besteed helpt een beetje om uw buurvrouw, of buurmeisje of buurjongen aan het baantje te helpen wat hen kan helpen de eindjes aan elkaar te knopen.

Peoples Bergen op Zoom kleding

U kent ze wel de kleine ondernemers uit uw eigen dorp of stad. Ze zitten er soms al jaren en soms is de zaak al generaties in de hand van één familie. Vertrouwd en bekend. In mijn eigen stad Bergen op Zoom is Peoples z’n onderneming. Een echte Bergse onderneming met alleen een vestiging in Bergen op Zoom. Gerund door een onderneemster die al jaren onderneemt in haar Bergen op Zoom. Breng een lach op haar gezicht maak haar blij. Laat u daar eens zien. En niet alleen bij haar maar bij die duizenden lokale ondernemers die ons land rijk is. Geniet en blijf genieten van die unieke rijkdom. Koop bij hen of steun hen, ook als u niets bij hen kunt kopen. Omdat ze bijvoorbeeld niet hebben wat u zoekt of ze in een andere prijsklasse hun producten aanbieden dan u kunt betalen of dat u nu bang bent voor Corona, ook dan kunt u ze helpen. Bijvoorbeeld door hun facebook pagina leuk te vinden. Dan laat u zien dat u wel aan ze denkt. Voor Bergen op Zoom zou u kunnen starten met DEZE ONDERNEEMSTER, maar vergeet de anderen Bergse ondernemers niet. Wilt u meer doen ontwikkel dan de gewoonte om pagina’s van ondernemers uit uw plaats leuk te vinden. U zal verrast zijn hoeveel leuke ondernemers uw dorp, stad of regio kent. U helpt ze dan om de motivatie te vinden door te gaan met u en anderen, met deskundigheid, passie en liefde voor het vak en hun producten, te benaderen. Ervaar een glimlach die u nooit zult krijgen van de Amazon’s en Bol.commen van deze wereld. Kortom Steun ze! Ze kunnen uw steun en euro’s goed gebruiken!

 

   
Louis van der Kallen.


    

NU DE UITVOERING

 

    


| 10-06-2020 |

 

Het focusakkoord is afgelopen week in de Raad besproken. 10 fracties tekenden er voor. Lijst Linssen (LL) niet! De raadsleden van LL kwamen bij die vergadering ook niet opdagen. De BSD tekende niet maar steunt in grote lijnen wel wat er in het focusakkoord staat. Wat de BSD mist, en het daarom niet tekende is het; hoe de 10 fracties denken al die ‘mooie’ voornemens te realiseren.

Bergen op Zoom gaat met dit gedepolitiseerde college, zonder formele politieke binding en met 3 wethouders op basis van ‘deskundigheid’ en daarmee in theorie een meer onafhankelijk, een nieuwe fase in. Deze zogenoemde ‘reset’ zou voor Bergen op Zoom een stap zijn om aan de politieke wanorde een eind te maken. Bestuur op basis van ‘deskundigheid’. Ik vraag mij dan af hoe zouden de andere (blijvende) wethouders zich voelen? Dat zijn nog ‘politieke’ wethouders! Niet gekozen op deskundigheid.

Wat is de ideale situatie? Wie heeft het antwoord?

Plato heeft zich zijn hele leven bezig gehouden met hoe een ideale staat eruit zou moeten zien. De ideale staat van Plato is verdeeld in drie standen. De laagste stand bestaat uit de boeren. De taak van deze laagste stand zou moeten zijn het zorgen voor de voedselvoorziening. De tweede stand bestond, in zijn denken, uit soldaten (of wachters). De soldaten moesten zorgen voor de verdediging van de staat. De eerste stand bestond uit een verstandig bestuur. Volgens Plato, moeten dit filosofen zijn die de vormen (of ideeën) hebben aanschouwd. Volgens Plato hebben goede bestuurders geen privé bezit en geen gezin en zijn zij vooral wijs. De bovenste twee klassen (de soldaten en de bestuurders) moeten in absolute soberheid en in gemeenschappelijkheid leven. Deze regels zorgden, in het denken van Plato, ervoor dat er geen wanorde ontstaat. Zijn uitgangspunt was ook dat de meeste kunstenaars uit de stad weggestuurd moesten worden. Kunst zou, volgens Plato, kunnen zorgen voor wanorde in de staat omdat kunst wordt voortgebracht uit het begerende deel van de ziel. Kunst is, in Plato’s denken erotisch, gewelddadig of beiden en zou zo kunnen leiden tot wanorde.

Kunt u het zich indenken: politici die in absolute soberheid leven. Onze vijf wethouders gaan genieten van een redelijk dik salaris. Drie hebben geen privé bezit in Bergen op Zoom, maar zou Plato dat bedoeld hebben? Hoe mooi is de gedachte aan een verstandig bestuur? Hoe weinig realistisch ook? De komende periode moet niet alleen gaan over bezuinigen maar ook over een toekomstvisie waarin de bezuinigingen passen. Wat te denken van Plato’s opvattingen over kunstenaars? Ik ben bang dat in de praktijk dat element van Plato’s denken wel wordt overgenomen. Sommige raadsleden willen stevig gaan bezuinigen op kunst en cultuur. Zeker nu de provincie dat ook gaat doen. Wat blijft er dan van de Bergse identiteit over?

Plato geloofde in het lerend vermogen van de mens. De vraag is dan: hoeveel mens zit er in de ziel van een raadslid of wethouder? Helaas is Plato er niet meer om over deze vraag nog eens in discussie te gaan. Zijn er Bergse ‘Plato’s’ die met mij de discussie aan willen gaan over de ideale Bergse ‘staat’ van uw gemeentebestuur? Stuur mij een mail ([email protected]) en we spreken af.

https://kijkopbergenopzoom.nl/opinie-nu-de-uitvoering/

 

Louis van der Kallen.


    

DE ZUINIGE VIER EN HET TRACTAAT VAN VENLO 1543

 

    


| 28-05-2020 |

 

DE ZUINIGE VIER EN HET TRACTAAT VAN VENLO 1543

Wat gaat er gebeuren met het voorstel van de Europese commissie? Word in feite het Frans-Duitse voorstel, ingevuld met geldelijke schenkingen aan de zuidelijke eurolanden of houden de VIER de poot stijf. Ik voorzie een herhaling van de gebeurtenissen na het Tractaat van Venlo in 1543. Waarbij de laatste Nederlandse weerstand werd gebroken en de Nederlanden ondergeschikt en collectief leenplichtig werden gemaakt aan de leenheer Keizer Karel V en konden onze voorvaderen gaan betalen aan het weelderige Hof van Karel V in Brussel. Kortom onze zuur verdiende ‘rijkdommen’ konden we inleveren in Brussel. Herkenbaar?

Is Rutte de reïncarnatie van Karel van Egmond (Karel van Gelre), die manhaftig streed tegen de eisen van Keizer Karel V en is Merkel de reïncarnatie van Keizer Karel V (Keizer van het heilige Rooms Duitse Keizerrijk, Koning van Spanje en Heer van de Bourgondische Nederlanden en Habsburgse erflanden met gebieden o.a. in Italië) die, en na zijn dood zijn erfopvolgers, onze rijkdommen ging opeisen met uiteindelijk de tiende penning.

De vrekkige vier

De strijd van Karel van Egmond tegen de almacht van de Habsburgers in de persoon van Keizer Karel V en het dure streven van Keizer Karel V naar één machtig Europees keizerrijk kan gezien worden als een voorloper van de Tachtigjarige Oorlog. Onze strijd voor onafhankelijkheid en vrijheid van overheersing door verre buitenlandse heersers.

Nu Duitse parlementariërs die het voorstel van de VIER een provocatie noemen! Het heilige Roomse Duitse Keizerrijk lijkt te herrijzen met Merkel als keizerin en met alle keizerlijke arrogantie en dure driften van dien! Ik ben normaal geen fan van Rutte. Maar als hij met het rapier in de hand de aanvoerder wil zijn van een nieuw (protestants) Schmalkaldisch Verbond (waar Karel V bang voor was), te beginnen met de zuinige VIER, om een eind te maken aan de Roomse/Zuidelijke spilzucht, dan steun ik hem.

Karel van Egmond wilde, als rechtgeaarde Dietse heer, baas zijn in en over eigen land. Dat willen veel Nederlandse burgers nu ook. Er is niets mis met solidariteit maar wel met het belonen van structurele spilzucht.

In een land als Italië was eeuwenlang belastingontduiking een daad van nationale weerstand tegen buitenlandse heersers. Vooral afkomstig uit Frankrijk, Spanje en Oostenrijk. Nadat ze door Giuseppe Garibaldi zijn bevrijd van vreemde overheersers hebben ze in de ruim anderhalve eeuw daarna niet geleerd, net als burgers in andere landen, braaf collectief hun belastingen te betalen en de overheid te zien als iets van henzelf. Waarbij belasting betalen een vanzelfsprekendheid behoort te zijn.

Wij weigerden ook de tiende penning te betalen voor de dure machtshonger van vreemde overheersers, maar werden brave betalers voor onze overheid toen we het Spaanse juk hadden afgeworpen.

Italië, wordt nu eindelijk eens een echte staat waar alle burgers en bedrijven betalen voor de diensten van hun overheid. Als de nood, buiten de schuld van de burgers of van de gekozenen dan door rampen of plagen hoog is, wil ik best solidair zijn met roomse broeders en zusters in nood.

https://kijkopbergenopzoom.nl/column-de-zuinige-vier-en-het-tractaat-van-venlo-1543/

  
L.H. van der Kallen.


    

POEN

 

    


| 20-05-2020 |

 

Poen, poen, poen, poen was een liedje van Wim Sonneveld.

Het refrein heb ik de laatste jaren wel eens gezongen in een filmpje om de politiek in Bergen op Zoom wat meer ‘poen’ bewust te laten worden bij het maken van haar keuzes

Geld maken lijkt nog nooit zo makkelijk te zijn geweest. De ECB is er een ster in. Er komt zelfs geen drukpers meer aan te pas. Nu lijkt het Duitse Constitutionele Hof een steen in die vijver gegooid te hebben. Die Duitsers hebben geleerd van hun geschiedenis en hebben een grondwet waaraan dat Hof zaken mogen toetsen. Na de eerste wereldoorlog gingen de Duitse geldpersen op enig moment draaien en werden Duitse bankbiljetten minder waard dan het toiletpapier waarmee de Fransen hun kont afveegden. Met een schoenendoos vol bankbiljetten naar de bakker voor een halfje brood. De Duitsers hebben een financiële waakhond die Europa node mist.

Bergen op Zoom had ook een soort van geldpers. Ze leenden gewoon bij de bank. Als overheid kan dat makkelijk, je kan als gemeente niet echt failliet. De financiële waakhond die er formeel wel is, de provincie, was niet meer dan een erfhond aan de ketting die met een enkele beloofde kluif (toegezegde bezuinigingen) al gauw tevreden was. Ook een raadslid als ik was niet meer dan een irritant keffertje. Zolang de jarenlange college partijen (GBWP, VVD) zo nu een dan wat andere konden verleiden met wat afgekloven kluifjes. Lieten ze zien ‘wat je allemaal met poen ken doen’. Ze kochten het geluk en de stemmen van hun kiezers met geleend geld. Nu het ‘feest’ over is krijgen niet de foute beslissingen de schuld, zoals de plannen van de Bergse Haven, maar de nu oplopende te korten van het sociaal domein. Zo mochten we in Het BN lezen. De laatste druppels doen immers de emmer overlopen. De liters die er al inzaten van verspild geld en mooie onbetaalbare beloften om kiezers te paaien willen ze zo snel mogelijk vergeten.

Zoals Europa nog niet af is van het Duitse Constitutionele Hof is Bergen op Zoom nog niet af van zijn oplopende schulden noch van een politieke en ambtelijke cultuur van kop in het zand.

De formateur van het nieuwe college vindt het bizar dat de stad zo fors moet bezuinigen ‘voor iets dat je niet zelf hebt veroorzaakt’, aldus BN. De smeltende boter op het hoofd verhinderd nog steeds een goede werking van de grijze cellen denk ik dan. Wat ik bizar vind is dat aan “de vrijheid om zelf keuzes te maken” nog zo gehecht wordt, terwijl toch duidelijk is dat GBWP/VVD colleges heel slecht zijn gebleken in het maken van de eigen keuzes. Nu nog geen artikel 12 willen met extra geld van het Rijk! Zij zijn de Labarlot!

https://kijkopbergenopzoom.nl/column-poen/

 

Louis van der Kallen.


    

DE LABARLOT?

 

    


| 09-05-2020 |

 

Een column gaat over een boodschap verpakt in ‘taal’. Nu is de taal voor een man van 71 iets anders dan voor de ‘moderne’ mens. Ik ben opgegroeid in Rotterdam in een tijd dat vaderlandse geschiedenis nog belangrijk was en een vleugje nationalisme mocht. Ik wou altijd de eerste zijn en ging op school altijd voor de beloningsknikker voor het eerste goede antwoord. Ik was nooit de Labarlot! Degene die altijd te laat was. De spreekwijze was vermoedelijk naar de Spaanse bevelhebber Claude La Barlotte die altijd ‘te laat’ was omdat prins Maurits hem meestal te vlug af was. In Berrege is deze uitdrukking vermoedelijk onbekend.

De vraag is nu, met de totstandkoming van het nieuwe college, zijn we te laat? In een stad met een biertraditie en kelders is vermoedelijk “het is al te laat, het vat te verkuipen, als het bier in de kelder zwemt” een eerder gebruikt spreekwoord. Hoewel ik het hier nog nooit gehoord heb.

Sommige van mijn collega’s wekken de indruk dat nu zelfs een artikel 12 achtige procedure tot de mogelijkheden behoort. Ik zelf vermoed dat we daarvoor mogelijk te laat zijn. Toen ik voor het eerst in 2009 sprak over artikel 12 waren er maar enkele gemeenten die daar op een beroep deden. Nu is een gemeente in grote financiële nood geen uitzondering meer. In de laatste twee weken zijn aan de financiële nood van gemeenten nogal wat artikelen gewijd. De NRC schat dat 90 gemeenten (25%), waaronder Bergen op Zoom, een ernstig risico lopen insolvabel te worden. Volgens de Volkskrant gaat driekwart van de gemeenten bezuinigen omdat de tekorten hen daartoe dwingen.

Bergen op Zoom heeft in het verleden menige kans gemist om extra geld binnen te harken. Meestal omdat ze ‘zuinig’ was. Geen gebruik maken van subsidies omdat er eigen geld bij moest was het adagium. Bijvoorbeeld voor het saneren van riooloverstorten of de aanleg van riolering in het buitengebied. Later moesten de maatregelen alsnog genomen worden maar dan zonder de 50 % of 75 % subsidie. We waren de Labarlot. Of in plat Nederlands: we waren te laat. Daarom zijn onze riooltarieven zo hoog.

Als je met enkelen in problemen bent is het aantal aanwezige reddingsboeien (geld) van de rijks of provinciale overheid voldoende. Als er velen een financieel probleem hebben wordt de spoeling al snel te dun om nog echt te helpen.

Ik hoop dat de leden van het nieuwe college Bergen op Zoom aan zijn haren het moeras uit kunnen trekken. Geloof ik er in? Niet echt. Maar ik geef ze bij gebrek aan een echt alternatief graag de kans. Als raadslid zal ik ze volgen waarbij ik hoop dat het college en de collega-raadsleden niet alleen hun heil zoeken in bezuinigen. Bergen op Zoom, Halsteren en Lepelstraat moeten wel zichzelf kunnen blijven. Bergen moet meer zijn dan een ‘woonstad’. De cultuur, geschiedenis en het karakter van de kernen verdienen met liefde behandeld en behouden te blijven. Het gaat om meer dan geld! Anderzijds besef ik heel goed dat zelfs de beste dierenartsen een dood paard niet kunnen doen herrijzen. Laat ons Berrege niet de Labarlot zijn.

https://kijkopbergenopzoom.nl/column-de-labarlot/

 

Louis van der Kallen.


    

IK BEN GEBOREN

 

    


| 02-05-2020 |

 

4 mei komt eraan, geen dodenherdenking op het Thaliaplein. Geen Wilhelmus of het Merck toch hoe Sterck uit honderden kelen en geen rede van onze burgervader. Nu ben ik niet belangrijk genoeg om ooit uitgenodigd te worden tot het houden van een rede op iets plechtigs als de dodenherdenking. Ik weet ook niet of ik het zou kunnen. Op z’n moment zit de emotie te hoog in mijn keel. Nu echter de dodenherdenking, buiten die op de televisie en de radio, zich verplaatst naar de digitale wereld van het internet neem ik de vrijheid de ‘rede’, de verzuchting, die leeft in mijn hoofd de wereld in te slingeren.

Ik ben geboren in een gezin waarvan het tot op de graat vermagerde en enig overgebleven kind, mijn broer, na de bevrijding spoorslags door het rode kruis, samen met een paar duizend andere kinderen, voor negen maanden, naar Zweden werd gebracht. Naar het eten en de medische voorzieningen. Een zegen, zijn redding, maar ook een kruis waaronder mijn moeder de rest van haar leven geleden heeft.

Ik ben geboren op de tweede verdieping van een huis waar, volgens mijn ‘grote’ broer in het kolenhok (van de buren van de eerste verdieping) op zolder ooit een geheimzinnige kist was geweest waar, volgens zijn verhalen, in de oorlog soms een man had geslapen, verstopt onder de eierkolen. Die kist was in de hongerwinter toen er ook geen eierkolen meer waren opgestookt.

Ik ben geboren aan de ‘goede’ kant van een straat. Een straat waar meer dan de helft van de mannen bij razzia’s waren opgepakt en naar Duitsland waren gestuurd om te werken. De ‘goede’ kant omdat aan de overkant een NSB gezin woonde waarmee ik niet mocht praten en waarvan de vrouw altijd voor het raam zat. Ze wachtte op een zoon die in het verkeerde uniform, voor de verkeerde landheer aan het verkeerde front ten strijde was getrokken.

Ik ben geboren in een buurtje waar aan een singel een kruis stond. Op die plek zouden vier of vijf mannen door de Duitsers, als represaille op een aanslag, zijn doodgeschoten. Als we er langs liepen bidde mijn moeder altijd voor het zielenheil van de vermoorde buurtgenoten.

Ik ben geboren in een stad waarvan door een bombardement op 14 mei 1940 het hart werd weggenomen. Waarbij honderden omkwamen en tienduizenden dakloos werden. Denkend aan het beeld van Zadkine, borrelen de tranen nog op.

Ik ben geboren in een provincie waar in de hongerwinter tienduizenden van de honger en kou omkwamen.

Ik ben geboren in een land waaruit in de bezetting meer dan 100.000 joden, homofielen, Roma en Sinti, als ‘untermenschen’ werden afgevoerd naar vernietigingskampen.

Ik ben geboren in een werelddeel waarin door oorlogsgeweld in de tweede wereldoorlog tientallen miljoenen doden vielen.

Ik ben geboren in een wereld waar de mensheid tot op de dag van vandaag bitter weinig geleerd lijkt te hebben van al die oorlogen, van al dat immense leed dat oorlog, onderdrukking, discriminatie, etnische zuiveringen en geweld keer op keer veroorzaakt.

Mijn droom is te sterven in een wereld waar de mensen zich niet meer voor een ideologie of een religie ten strijden laten sturen. Een wereld vol respect en liefde voor het leven. Een wereld waarin de symboliek van het gebroken geweertje is herboren.

https://kijkopbergenopzoom.nl/column-ik-ben-geboren/

 

Louis van der Kallen.


    

LINTJESREGEN

 

    


| 25-04-2020 |

 

Het is niet gebruikelijk kritiek te hebben op zijne majesteit de koning. Hij is per definities goed, wijs en onschendbaar. Toch moet mij van het hart dat ik nu iets mis bij de traditionele lintjesregen.

Er wordt gevochten. In lichamen, ziekenhuizen, verzorgingshuizen, hospices, noodhospitalen, en zelfs in speciaal daarvoor geschikt gemaakte hotelkamers vind een strijd plaats tegen een tot voorkort onbekende vijand. Die strijd wordt door velen omschreven als een oorlog. Die plekken waar gevochten wordt is de frontlinie. Verzorgers, doctoren en verplegend personeel moeten en moesten het doen met de beperkte middelen die ze hebben. De wapens (geneesmiddelen, beademingsapparatuur) zijn helaas nog niet altijd effectief en beperkt beschikbaar. De bepantsering (mondkapjes, beschermende kleding, gelaatschermen, luchtbehandeling) zijn beperkt voorradig. Wat ruim voorradig blijkt is liefde voor het vak en de patiënt en vooral moed.

Deze strijd is in onze ogen vergelijkbaar met oorlog. Er vallen veel slachtoffers en er zijn helden! Die soms fysiek en/of geestelijk voor het leven getekend het slagveld verlaten. In een oorlog worden de helden gedecoreerd. Soms te velde. Gedecoreerd voor moed, beleid en trouw. Nu kent Nederland niet de traditie van het decoreren van groepen.

Toch werd er een enkele maal een uitzondering gemaakt. Generaal Winkelman, de opperbevelhebber van de verslagen Nederlandse troepen, onderscheidde op 18 mei 1940 zogenoemde ‘Luchtvaartbrigade’, de voorloper van de Koninklijke Luchtmacht, met de Militaire Willems-Orde. Hoewel deze benoeming nooit door de regering is gehomologeerd (bekrachtigd), is deze benoeming juridisch onomstreden. Het wordt, gezien deze ‘oorlog’, tijd voor een nieuwe traditie. Waarbij groepen zoals de strijders in deze ‘oorlog’, deze ‘frontlinie’, niet alleen als individu maar ook als groep gedecoreerd kunnen worden. Dat kan mogelijk met een bestaande orde of een in te stellen nieuwe voor groepen. Maar wat ons betreft kan het ook met de Militaire Willems-Orde. In het verleden ontvingen ook burgers die met gevaar voor eigen leven, ons land en haar inwoners, gediend hadden deze orde. Ook in deze strijd is gevaar voor het eigen leven en dat van de naasten van deze strijders aan de orde.

Andere landen kennen voorbeelden van een groepsdecoratie. Zo verleende de Britse Koning Malta voor dapperheid in de Tweede Wereld oorlog het George Cross. Het George Cross kreeg een plaats in het wapen en op de vlag van Malta.

Ondergetekende schreef samen met Mario Nuiten begin april brieven aan de burgemeester van Bergen op Zoom en aan de Commissaris van de Koning (CdK) van Noord-Brabant brieven met het verzoek stappen te ondernemen om te komen tot het verlenen van een onderscheidingen aan hen die in deze ‘oorlog’ met gevaar voor eigen leven in de frontlinie staan. Beide reageerden op onze brief positief. De CdK heeft onze brief door gestuurd naar de Kanselarij der Nederlandse Orden. Nu maar hopen dat de Kanselier der Nederlandse Orden die zuiverheid en waardigheid van de Orden bewaakt (H. Morsink, Generaal-majoor der Cavalerie b.d.) in kan zien dat ook deze oorlog helden, heldinnen en eenheden kent die geëerd mogen worden voor betoonde moed, beleid en trouw.

https://kijkopbergenopzoom.nl/column-lintjesregen/

 

Louis van der Kallen.


    

WAT IS ER AAN DE HAND?

 

    


| 18-04-2020 |

 

Wat is er aan de hand? Waarom doe je niet meer mee? Dit zijn vragen die mij de afgelopen dagen veel gesteld zijn. Het antwoord is gecompliceerd. Waarom iemand iets doet of niet doet zit vaak in zijn persoonlijkheid en wat hij in zijn leven heeft mee gemaakt. Een breukpunt in mijn politieke leven was 23 januari 2020. Het Schelpdebat. Ik schreef daarover op 25 januari het artikel “niets is meer het zelfde” wat te lezen is op mijn persoonlijke website. De kern was; de Bergse politiek en het college waren voor mij moreel finaal door het ijs gezakt. Bijna heel mijn werkzame leven heb ik gewerkt met gevaarlijke stoffen. Explosieve, brandbare, giftige of carcinogene stoffen. Veiligheidsvoorschriften waren heilig! Bewust de veiligheidsvoorschriften omzeilen of negeren was volstrekt onaanvaardbaar! Uit het ‘Schelpdossier’ bleek dat met de veiligheidsvoorschriften jaren lang de kont was afgeveegd. Allemaal vanwege het geld! In het debat bleek de totale onkunde of onwil om dat negeren serieus te nemen. Bagatelliseren was het politieke adagium van het college en de collegepartijen. De schuldvraag werd ook niet alleen onder het tapijt geschoven maar ook afgeschoven. Mijn vertrouwen in mijn collega’s verdween.

In het resetproces blijkt, naar mijn gevoelen, dat politieke/morele onbetrouwbaarheid endemisch is. Terwijl als er werkelijk de wil is tot samenwerken en van de beste man of vrouw op de juiste plaats, er geen spelletjes gespeeld zouden moeten worden. Als het resetproces werkelijk op basis van gelijkheid van de fracties gebaseerd zou zijn dan kom je niet met een stemprocedure waarbij de stemmen van 2 partijen bepalend zou kunnen zijn. Als je werkelijk voor de beste kandidaten zou gaan stem je niet op een persoon die voor een groot deel er de oorzaak van is dat veel goede en assertieve ambtenaren de afgelopen 25 jaar vertrokken zijn. Als je werkelijk de ambtelijke, bestuurlijke en politieke cultuur wilt veranderen dan ga je buiten kwaliteit ook voor draagvlak. Denkt men werkelijk dat draagvlak verkregen wordt door mensen voor te dragen die langdurig als wethouder of ambtenaar betrokken zijn geweest bij de totstandkoming van de ontstane financiële puinhoop en de ontwikkeling van een ambtelijke cultuur waarin het negeren van onveilige situaties ‘acceptabel’ is gebleken. Draagvlak moet nu verdient worden. Voor een grote politieke partij die tientallen jaren deel heeft uitgemaakt van colleges is draagvlak min of meer vanzelfsprekend. Ze kennen hun vertegenwoordiger(s). Voor een klein partijtje, niet betrokken bij de collegevorming, is draagvlak op iets heel anders gebaseerd. Vertrouwen! In een programma? Soms. Maar meestal op een enkel persoon in een college. Die als een herkenbaar baken wordt beschouwd. Omdat men die persoon als integer beschouwd of weet dat die persoon een dossier beheerst en een persoonlijkheid heeft die is gericht op samenwerking en het benutten van alle denkkracht die in de totale raad en ambtelijk apparaat zit. Vertrouwen is er zelden in de grote ego’s die denken het allemaal zelf te weten. Die notoir geringschattend doen over de inbreng van anderen. Als we werkelijk tot een college willen komen dat draagvlak heeft doe je dat niet met een stemprocedure die feitelijk de beslissingsmacht legt bij de grootste partijen. Het gaat uiteindelijk om een balans. Niet van politieke kleuren maar van menselijk kwaliteiten. Mijn vertrouwen, is na 23 januari niet hersteld. Dat zit deels in mij en deels in hoe anderen denken te moeten handelen. De Bergse politiek is kapot!

https://kijkopbergenopzoom.nl/column-wat-is-er-aan-de-hand/

 

Louis van der Kallen.