‘RUIMTE IN REGELS’, BOOS MAKEND

 

| 04-11-2019 | 09:50 uur |


 

|  DÉDAIN EN MINACHTING  |

 

Het ministerie van BZK wil de behoefte aan ondersteuning en toerusting bij uitvoering van de Gemeentewet/Provinciewet beter in kaart brengen, daartoe worden in het land bijeenkomsten georganiseerd. Voor griffiers, gemeentesecretarissen, managers en bestuursadviseurs vier in de plaatsen Arnhem, Assen, ’s-‘s-Hertogenbosch en Utrecht. Voor de ruim negenduizend Raads- en staten leden gezamenlijk slechts één!

“Het versterken van de lokale democratie is een speerpunt voor het ministerie van BZK” zo is te lezen in een artikel in Binnenlands Bestuur. Als ik naar de feiten kijkt dan is het aantal Raads- en staten leden in Nederland snel een veelvoud van het aantal griffiers, gemeentesecretarissen, managers en bestuursadviseurs. Is er voor hen slechts één gelegenheid van drie uurtjes om hun inbreng te leveren. Ga ik er als raadslid heen? Natuurlijk niet. Ik wil als raadslid graag serieus genomen worden en een echte inbreng kunnen leveren mede door in debat te gaan met collega raadsleden. Dat kan niet in een massale bijeenkomst.

Het is goed dat het ministerie de ‘ruimte in regels’ in kaart wil brengen. Maar begin dan maar eens de ruimte te creëren voor een echte inbreng van Raads- en Statenleden. Eén bijeenkomst in Utrecht te beginnen om 18.00 uur (heen reis in spitsuur) is daarvoor gotspe en getuigend van minachting voor Raads- en Statenleden. Ik voel mij niet serieus genomen. Terwijl ik denk dat juist beleidsmakers als Raads- en Statenleden kunnen weten wat zij als beperkingen ervaren in de huidige Gemeentewet en Provinciewet.
Meepraten willen raadsleden en Statenleden wel. Maar voor 8619 raadsleden en 570 Statenleden één bijeenkomst van 3 uur, is niet meepraten. Dat is minachting van wat die ruim negenduizend mannen en vrouwen eventueel te zeggen hebben!

Louis van der Kallen

 

 


BOMEN EN ELEKTROMAGNETISCHE STRALING

 

| 30-08-2019 | 08:15 uur |


 

| BOMEN ONTMOETEN ELKAAR NIET, MENSEN WEL… |

 

In 2011 organiseerde Bomencentrum Nederland twee symposia met het thema: “Het effect van elektromagnetische straling op bomen”. Toonaangevende nationale en internationale sprekers gaven presentaties over hun ervaringen met en onderzoeken naar de effecten van elektromagnetische velden en luchtverontreiniging op bomen. Zij onderbouwden hun onderzoeken op een wetenschappelijk wijze.

Eén van hen was Dr. André A.M. van Lammeren. Hij was de afgelopen jaren direct betrokken bij de onderzoeken naar onbekende boomaantastingen. Dit deed hij in opdracht van de Gemeente Alphen aan den Rijn. Hij lichtte de uitkomsten van onderzoeken door Wageningen University toe. Het onderzoek richtte zich uiteindelijk op: bastknobbels, baststrepen, bastscheuren, verkleuringen en het effect van epifyten zoals schimmels en korstmossen.

Niek van ’t Wout, van de gemeente Alphen aan den Rijn, vertelde dat 70 procent van de bomen in zijn gemeente waren aangetast door één of meer van de door hem aan straling gerelateerde boomaantastingen. Hiertoe behoorde: Bastlijnen, bastkhobbels, bladdegeneratie, bastscheuren, bastnecrose en verstoorde bladval. Als mogelijke oorzaak werd, aan de hand van plattegronden met boom en zendmast locaties, elektromagnetische straling aangewezen.

Een andere bijdrage was van Dr. Ing. Dipl. Phys. Volker Schorpp. Hij presenteerde een rijk met foto’s gedocumenteerde studie. Deze leverde sterke aanwijzingen voor een causaal verband tussen schade aan bomen en blootstelling aan chronische hoogfrequente straling.

De Britse onderzoeker BSc PhD Andrew Goldsworthy houdt zich al meer dan 30 jaar bezig met de biologische effecten van elektromagnetische velden. De gepensioneerde lector heeft bestudeerd hoe levende organismen elektrische stromen opwekken en dit proces gebruiken bij hun groei en metabolisme. Straling in de juiste (zwakke) stroomsterkte veroorzaakt schade. Dit gebeurd doordat calcium uit celmembranen verdwijnt. Als gevolg vind er een snelle initiële groei plaats waarna de groei vertraagd en uiteindelijk ontstaat er schade in de bastknobbels, die via diktegroei groter worden, aldus Goldsworthy.

Van de het eerste symposium in 2011 is een film impressie gemaakt. Dit filmpje is onder deze tekst toegevoegd.

Ik heb de Dikke Boom eens goed bekeken. Ondanks dat hij nog niet zolang geleden is ontdaan van dode taken. Nu zijn er één of meerdere takken bij zijn die lijken afgestorven en geheel ontdaan zijn van hun barst en bruin verkleurd. Mijn wens is om een boomchirurg te laten ingrijpen en een autopsie te laten doen van de betrokken dode delen. Diverse mensen hebben mij er op gewezen dat de kroon van onze Dikke jaar na jaar minder blad bevat. Ik zou dat graag met foto’s onderbouwd zien. Daarom ben ik de afgelopen week op zoek gegaan naar zomerfoto’s van de Dikke Boom op het Gouvernemenstplein en van zijn zuster op de Parade. Waarvan, bij voorkeur, de datum van nemen bekent is. Wilt u mij en onze Dikke Boom helpen? Stuur dan de foto’s naar [email protected]

Wij allen houden van onze Dikke Boom. Wordt daarom fan van onze Dikke Boom en vind zijn facebookpagina leuk. Ruim 900 Bergenaren zijn u voor gegaan. 

 

Louis van der Kallen

 

 


DE MODERNE WERELD

 

| 08-09-2019 | 08:15 uur |


 

| MAAKT HET ONS GELUKKIGER? |

 

 

Als je 71 bent en je kijk terug in de tijd dan ervaar je grote verschillen in hoe mensen met elkaar omgaan tussen nu en vroeger. Voor mijn gevoel is er onvoorstelbaar veel veranderd in de laatste pakweg zestig jaar. Praten en het schrijven van brieven waren zestig jaar geleden dé communicatie middelen tussen personen. Zestig jaar geleden werd langzaam maar zeker de telefoon en de televisie gemeengoed. Het ‘kastje’ veroverde in een razend tempo onze vrije tijd en snoepte al één op één veel ‘praattijd’ tussen huisgenoten af. Het feit dat in de zelfde periode de telefoon gemeengoed werd compenseerde het verlies aan ‘praattijd’ tussen huisgenoten een beetje want er kwam wat ‘praattijd’ met familie en vrienden op afstand voor terug.

Vanaf de jaren negentig is er enorm veel ‘praattijd’ verloren gegaan. De computer deed zijn intrede, als een nieuw aantrekkelijk ‘kastje’ alleen dit was een privé kastje. Het mobieltje en de smartphone kwamen met tal van schrijfmogelijkheden. Praten werd grotendeels overbodig. Iedereen kreeg de mogelijkheid om zijn of haar vrijheid van meningsuiting tot op het bot uit te oefenen.

Hebben al de veranderingen ons bevrijd en ons de verandering en geluk gebracht waarnaar we verlangden? Ik denk het niet. De vermindering in ‘praattijd’ heeft in mijn waarneming ook veel leegte, eenzaamheid, doelloosheid en tal van vormen van narcistisch gedrag op geleverd. Gecombineerd met het propageren en wettelijk vorm geven van steeds verder doorgevoerde individualisering en digitalisering van contacten, waarbij de overheid vaak leidend was. Nu is de ‘moderne’ wereld, in mijn beleving, een weinig warme of misschien zelfs een asociale samenleving. Het ik en het nu lijken bepalend te zijn. We zijn terecht gekomen in een wereld die steeds minder een samenleving is en steeds meer een instabiel geheel lijkt. Een geheel van vaak wispelturige coalities die snel weer uit elkaar kunnen vallen. Binden lijkt steeds moeilijker te worden. De ‘sociale media’ blijken verre van sociaal. Het is idealiseren of kleineren zo lijk het adagium.

Materialisme is in de afgelopen zestig jaar de norm geworden net als steeds meer uren werken voor al dat ‘moois’. 10 tot 15 % van de werkenden ervaart overspanningsklachten. Zondagse bezoekjes aan (groot)ouders werden telefoontjes en whatsappjes. Zijn wij en onze (groot)ouders hier gelukkiger van geworden. Geven we daarmee onze kinderen het goede voorbeeld en hoe gaan ze straks met ons om? Zal het familiekerstdiner al deze veranderingen overleven of gaan we dat met thuisbezorgd ook digitaliseren en voor het beeldscherm verorberen?

Welke welvaart heeft de moderne techniek ons gebracht? Welzijn in mijn ogen niet of nauwelijks. Verbondenheid? Ik denk het niet. Ik voel verbondenheid als ik met iemand in alle rust op mijn achterplaatsje een gesprek heb over de zaken die ons verbinden. Dankbaarheid? Voor wat? Vertrouwen in mensen waarmee de verbinding is verengd tot het zien aan de kerstdis. Praten, elkaar zien, elkaar de hand schudden of omarmen, is in mijn ogen contact maken en verbinden en vertrouwen opbouwen en onderhouden.
Ik heb in mijn leven heel wat overheidsgebouwen betreden. Gemeentehuizen, provinciehuizen, waterschapkantoren alle waren in de jaren tachtig/negentig vrij toegankelijk. Nu zijn zij verdwenen achter muren van glas, poortjes, bewakers en vooral pasjes! Angst en controledwang beheersen de overheden. Vroeger kon je de behandelend (belasting)ambtenaar gewoon bellen. Ambtenaren zijn verdwenen achter callcenters en computerprogramma’s.

De honger naar ‘groei’ en steeds meer en luxer verteerd ons. Ons vooruitgangsideaal is verengt tot economische groeicijfers. Een nachtmerrie scenario! Het wordt tijd dat we wakker worden. Het wordt tijd voor een meer Ludditische kijk op onze wereld en leven. Onthaasten mag. Waarbij er tijd ontstaat om weer echt te praten met onze naasten en onze medebewoners van deze wereld. Onthaasten om weer echte welvaart te ervaren en weer een sociaal wezen te worden.

Louis van der Kallen

 

 


DE BELASTINGEN EN KLAAS VAAK

 

| 05-08-2019 | 16:15 uur |


 

| DE ‘HEILIGE’ BEDRIJVEN |

 

 

KLAAS VAAKDe afgelopen jaren heb ik met regelmaat geschreven over de overheid en, in relatie daarmee, over belastingen. Er was een tijd dat het betalen van belasting werd gezien als een uiting van burgerschap. De burger betaalde aan de overheid en de burger kreeg er overheidsdiensten zoals veiligheid, WW, AOW, onderwijs, infrastructuur, rechtspraak enz. voor terug. Je maakte deel uit van een samenleving en je droeg naar draagkracht bij aan de instandhouding van die samenleving middels belastingbetaling. De structuur van de samenleving werd ook ondersteund door de lokale elite. De leiders van grotere familiebedrijven die in de lokale politiek en in de kerkgemeenschappen de leiding namen. De globalisering en de opschaling naar steeds grotere multinationals heeft de top van die bedrijven vervreemd van het lokale. Ze zijn het nemen van de verantwoordelijkheid van en voor de ‘eigen’ samenleving ontstegen.

De grotere bedrijven zijn losgezongen van de landen van oorsprong. Zo lieten De Panama Papers zien (in 2015) dat veel bedrijven en particulieren belasting ontwijking tot een ‘kunst’ hebben verheven. In een artikel over vertrouwen schreef ik in 2016: “Er is veel verrot in de wereld. Wat moreel verantwoord is, lijkt niet de norm. De norm lijkt: wat niet bij wet verboden is, mag en is dus moreel verantwoord. Sterker nog, het wordt professioneel gevonden als banken, accountants, verzekeringsmaatschappijen, bedrijven etc. er aan meewerken om de winst te maximaliseren. Belasting betalen lijkt voor ‘de dommen’. Alleen zij die niet kunnen vluchten betalen de hoofdprijs. Voor mij is helder dat belasting betalen hoort op de plek waar je woont en/of werkt. Kortom waar je van de geneugten (gezondheidszorg, infrastructuur, vrijheid, veiligheid, enz. ) geniet die de overheid je levert. Zelfs een raadsheer, die deel uitmaakte van de belastingkamer van de Hoge Raad, wist via Panama zijn vermogen buiten de ogen van de belastingdienst te houden. Nu een deel van de wereldboekhouding van belastingontwijkers openbaar is geworden, blijkt hoe verrot het systeem is dat zelfs in een eerbiedwaardig instituut als de Hoge Raad, dat boven iedere twijfel verheven dient te zijn, rotte appels kunnen zitten.”

Bekijken we de ontwikkeling van de belastingtarieven dan valt op dat deze voor bedrijven (winstbelasting/ vennootschapsbelasting) sinds 1940 gedaald is van 30% naar 19% en 25% nu, terwijl deze regering voornemens is deze verder te verlagen naar 15% en 20,5%. Ter vergelijking: in België is op dit moment de hoogste schijf 34,5%. De dividendbelasting was in 2006 nog 25 %, nu 15% en het voorstel was deze maar helemaal af te schaffen. Ook wordt steeds duidelijker dat met name multinationals meesters zijn geworden in het vermijden van belastingen. In Frankrijk en in Nederland is er de afgelopen jaren een forse vermindering geweest van de fiscale solidariteit. De tarieven van de grootverdieners daalden en die van de kleinverdieners niet. In 1970 was het hoogste tarief voor de inkomstenbelasting in Nederland 72%. Nu is dat 51,75% en deze regering is voornemens dat verder te verlagen naar 49,5%. Die daling is al fors.

Een groot deel van de zogenaamde belastingverlagingen van de Rijksoverheid zijn slechts verschuivingen. De inkomstenbelastingtarieven zijn deels gedaald maar die belastingen zijn voor een groot deel op een andere wijze, en vaak door anderen dan overheden, van de burger geïnd. Zo gingen de winkeliers door de BTW verhogingen steeds meer geld van ons burgers ophalen voor de overheid. De Shell’s en de Total’s van deze wereld sluisden ook steeds meer accijnzen door naar de rijksoverheid. Zo ook de Essent’s en de Eneco’s van deze wereld die steeds meer energiebelasting van ons zijn gaan innen voor de geldhonger van de rijksoverheid. Zo lijkt het alsof de belastingdienst steeds aardiger voor ons werd, terwijl alleen de route waarlangs geïnd werd slechts wijzigde.
Zo is het ook met een aantal privatiseringen/liberaliseringen gegaan. Neem het oude ziekenfonds. Ooit werd de premie naar draagkracht geheven door de belastingdienst. Alleen de rijken waren particulier verzekerd. Nu doen de particuliere fondsen dat en worden de bestuurders rijkelijk betaald. Daalden de gemiddelde premies zoals beloofd door de politici in Den Haag? Natuurlijk niet. De voorzieningen daalden wel en de premies stegen stevig.

Sinds de ideologische veren nu zo’n 25 jaar geleden door de politiek zijn afgeschut, is de politiek verworden tot een managementstructuur gedreven door geld. Weg zijn zowel de idealen als de maatschappijvisies gericht op een betere toekomst. Geen wonder dat de kiezer zich keer op keer laat verleiden tot een keuze voor de meest biedende of zich richt tot de volksmenners en de mooipraters.

Ik wijs de dames en heren politici, die denken dat het ‘moderne’ politieke bedrijf wel vaart bij het verrijken van hun sponsoren en ‘het volk’ er is om uit te knijpen, nog eens op mijn artikel met de kop: “Tijden van oproer”. Het wordt tijd dat de zandstrooiers in Den Haag hun Klaas Vaak gedrag aanpassen en weer ideologische veren aantrekken. Het mogen Ludditische veren zijn.

Tot slot, ter overweging, een stukje tekst van Bas Jacobs uit een zaterdag editie van De NRC uit april 2015, die mij uit het hart gegrepen is: “Alleen een liberale renaissance kan het kapitalisme redden van de kapitalisten. Die renaissance zal alleen niet komen van mensen die zichzelf nu ‘liberaal’ noemen. Zij zijn verworden tot mercantilisten die eerlijke concurrentie en vrijhandel om zeep helpen. Ze stichten belastingparadijzen en steunen dictators. Zij zijn de buikspreekpoppen van een financiële sector die winsten privatiseert en verliezen socialiseert. Ze incasseren grootschalige staatssubsidies op hun vermogensopbouw via pensioenen en huizen. … alleen het kapitalisme biedt mensen hoop op een vrij leven en voorspoed. Onder één voorwaarde: iedereen zal moeten delen in de vruchten van economische vooruitgang. Maar door het uitvretersgedrag van een groep financieel-economische oligarchen erodeert langzaam het politiek draagvlak onder ons kapitalistische bestel.” Iets om over na te denken! Anders wacht uiteindelijk niets anders dan het oproer. Het sprookje van Klaas Vaak verliest echt een keer zijn kracht!

 

Louis van der Kallen

 

 


5G EN STRALING

 


| jaar 2 | nr. 005 | 30-07-2019 |

 

| STRALING |

(geluid aanzetten in video).

Kijkt u naar een filmpje met Ankie Withagen en Louis van der Kallen. De vraagtekens rondom het nieuwe supersnelle 5G internet (of things) netwerk.

 

 


 

 

STRALING EN 5G

 

| 29-07-2019 | 15:00 uur |


 

| DE OPTELSOM |

 

stralingIn wat voor wereld leven wij en in wat voor wereld zouden we willen leven. En wat is de weg die naar de door ons gewenste wereld leidt? Wat verwachten wij van diegenen die ons naar die gewenste wereld zouden moeten leiden? Welke leiders staan er op en wie volgen wij? Politici zouden leiders moeten zijn. De praktijk van nu is dat politici de roeptoeters zijn geworden die de ‘wil’ van het volk zeggen te vertegenwoordigen. Wat nu als de ‘wil’ van het volk gebaseerd blijkt op leugens of op regelrechte manipulatie? Of in het geloof in een ‘heilige koe’ geld! Geldzucht is wat de machtigen der aarde lijkt te bewegen. Het geloof in de ‘noodzaak’ van groei tegen iedere prijs. De opdringerigheid van ‘vernieuwingen’ met veronachtzaming van nieuwe risico’s.
Toen ik schoolgaand was (jaren vijftig/zestig) en later middels de avondschool en schriftelijke cursussen mij opwerkte tot HTS niveau fysische techniek (jaren zestig/zeventig) leerde ik dat straling, van welke aard ook, per definitie allerlei risico’s betekende voor de gezondheid van mens en dier. Leermomenten; blijf er vandaan, bescherm je en beperk het gebruik zo veel mogelijk.
Sinds de komst van de draadloze telegrafie (patent 1896 van Marconi) is de hoeveelheid straling in de lucht enorm toegenomen. Wat begon met telegrafie is enorm gegroeid. De radio kwam met steeds meer zenders. De televisie kwam met steeds meer zenders. Het leger ging radar gebruiken. De luchtvaart en scheepvaart gingen radar gebruiken. Er kwamen steeds meer medische toepassingen. Met de afstandsbediening kwamen de bronnen van de straling ook ons huis binnen. De automatische deuren kwamen. De inbraak/bewegingsdetectie is erop gebaseerd. De microwave kwam ons huis binnen. De straalkachel kwam. De computer werd gemeengoed inclusief de draadloze communicatie tussen de elementen. Het mobieltje kwam. De smartphones en tablets kwamen. Waarmee de stralingsbronnen zelfs dicht bij onze hersenen werden gebracht. Wifi kwam onze huizen en de openbare ruimte binnen. Niet alleen de mens is gaan communiceren middels straling ook tal van apparaten. Zoals lasers, camera’s, CV’s, zonnepanelen, koelkasten, deurbellen, sluizen, stuwen, verlichtingssystemen, enz. Steeds meer frequenties zijn we gaan gebruiken en de kracht van de zenders nam toe. Wat begon met enkele kilohertz is nu tot 300 gigahertz ( 300 000 000 000 hertz). Ook naar de toepassing van tera hertz frequenties (1 000 000 000 000) wordt onderzoek gedaan.
Al die frequenties zijn nu soms tegelijkertijd in gebruik. Ook de wattages (de kracht) waarmee de staling wordt uitgezonden is enorm toegenomen. Bijna alle onderzoeken die gedaan zijn waren gericht op wat een bepaalde straling, van een enkele specifieke bron, wel of niet voor effect had op de onderzochte dieren of cellen. “GEEN CAUSAAL VERBAND” zeggen veel onderzoeken. Er zijn echter praktisch geen onderzoeken verricht naar de cumulatieve effecten (de optelsom) van al de straling. Het is vast ‘toeval’ dat sinds de hoeveelheid straling in de lucht enorm is toegenomen de biodiversiteit ook enorm is afgenomen. Dat de hoeveelheid insecten enorm is afgenomen. Dat ik zelf in mijn woonomgeving geen vleermuizen meer zie. Vaak krijgen de gebruikte middelen in de landbouw de schuld. Ik twijfel er niet aan dat ook die middelen schadelijk kunnen zijn voor veel van wat leeft. Maar terwijl het gebruik van die middelen sinds de jaren tachtig daalt en ook de hoeveelheden werkzame stoffen daalt en de werkzame stoffen die gebruikt worden steeds beter afbreekbaar zijn in de natuur is het aantal insecten harder gaan dalen. Het is vast ‘toeval’ dat er een correlatie (verband) is tussen de toename van de hoeveelheid straling in de lucht en de afname van de hoeveelheid insecten in bijvoorbeeld de periode 2000 en nu.
Het lijkt er steeds meer op dat elektromagnetische velden gemaakt door mensenhanden de balans verstoren van de natuurlijke elektromagnetische velden zoals het aardmagnetisch veld. Proeven met bijvoorbeeld bijen en vissen, lijken aan te tonen dat het verstoren van de elektromagnetische velden ernstige gevolgen kan hebben op het leven op aarde. Veel dieren gebruiken het aardmagnetisch veld voor hun oriëntatie en navigatie.
Moeten de ‘eventuele’ schadelijke effecten eerst onomstotelijk vaststaan voor dat wij beseffen dat we wel een heel gevaarlijk spel spelen met de toekomst van het leven op aarde. Hoe ziet onze voedselvoorziening eruit als de bestuivende insecten zoals de bijen verdwenen zijn? Moet het kalf echt eerst verdronken zijn voordat de put gedempt word? Onze samenleving wordt steeds meer afhankelijk van de technieken waardoor de straling veroorzaakt wordt. Willen we dat? Willen we het risico lopen dat als de techniek causaal gevaarlijk blijkt de samenleving economisch ontwricht wordt. Kijk eens wat voor gevolgen een stroring in het betalingsverkeer veroorzaakt. Waar is het voorzorgprincipe? “Bij twijfel niet inhalen” zei mijn rijinstructeur! Hoe raar is het dat ‘Europa’ de invoering van 5G ons oplegt. En zelfs met dwangsommen dreigt als we de nieuwe toepassingen middels 5G niet mogelijk maken.

Het wordt tijd voor bezinning. In mei 2015 deden meer dan 200 wetenschappers die betrokken zijn bij onderzoek naar de biologische en gezondheidseffecten van elektromagnetische velden een appél gericht aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, waarin werd opgeroepen tot het opstellen van meer beschermende WHO-richtlijnen voor elektromagnetische stralingsbronnen en werd aangedrongen op het stimuleren van voorzorgsmaatregelen tegen blootstelling aan elektromagnetische velden en het informeren van het publiek over gezondheidseffecten. Zoals een verhoogd risico op kanker, genetische schade, alsmede structurele en functionele veranderingen op het voortplantingssysteem. In het beroep stelden zij, dat talrijke wetenschappelijke studies aantonen, dat elektromagnetische velden ook onder de nu geldende normen invloed hebben op levende organismen.

Willen wij leven in een openlucht magnetron? Laten we de doos van Pandora steeds verder open gaan? Accepteren wij de mogelijke effecten op onze gezondheid, veiligheid, privacy, ethiek en een machtsmonopolie van de tech-giganten? Meer weten? Ga er eens voor zitten en bekijk eens een documentaire over dit onderwerp:

Het wordt tijd voor een meer Ludditische kijk op 5G en straling!
Het luddisme is een politieke stroming, die zich verzet tegen de invoering van allerlei nieuwe technieken, zoals 5G, zonder dat er met de maatschappelijke gevolgen van deze nieuwe technieken voldoende rekening wordt gehouden.

 

Louis van der Kallen

 

 


380Kv TENNET MET ANKIE WITHAGEN

 


| jaar 2 | nr. 004 | 13-07-2019 |

 

| NOG EVEN UW AANDACHT |

(geluid aanzetten in video).

BOMENKAP KAN NOG STEEDS!
Daarom leggen Ankie Withagen en Louis van der Kallen uit hoe de procedure loopt en wat u nog kunt doen! Roep om te beginnen uw vrienden en bekenden via sociale media op dit filmpje te bekijken.

| petitie |

| locatie |

 


 

 

RERUM NOVARUM

 

| 25-06-2019 | 15:10 uur |


 

|  EEN TIP VOOR MARK RUTTE |

 

In december 2018 en januari 2019 schreef ik een viertal artikelen over de sociale onvrede, waar de ‘gele hesjes’ een uitingsvorm van is. Sommigen schijnen te denken, dat het allemaal nieuw is wat er gebeurd. Was het maar waar. Het is veel erger; de geschiedenis herhaalt zich en de politici van nu blijken niets geleerd te hebben van de geschiedenis. De globalisering/flexibilisering is slechts een nieuwe vorm van de ongebreidelde verrijking van een kleine groep. Voor de Franse revolutie was het de adel. In de tweede helft van de negentiende eeuw waren het de machtige industriëlen die zich, middels monopolies, ten koste van de massa’s verrijkte. Nu het financiële grootkapitaal en de eigenaren van de Techreuzen. Acht personen, die de helft van het wereldkapitaal bezitten/controleren, zijn een ongeëvenaarde concentratie van macht en welvaart. Het is een gotspe.

In 1891 bracht Paus Leo XIII zijn encycliek Rerum Novarum uit. De Paus ging in de encycliek in op de slechte mensonwaardige situatie van de arbeidersklasse. Hij pleitte voor een rechtvaardig loon en solidariteit met de zwakkeren en hij uitte stevige kritiek op het ongebreideld kapitalisme van die dagen. De laisser-faire (de vrijhandel), gepromoot door het liberale beleid van vele decennia, was in zijn ogen de oorzaak van de verpaupering van de massa’s aan het einde van de negentiende eeuw. Kortom, Paus Leo zijn pleidooi was er één voor menswaardigheid. De Rerum Novarum is na bijna 130 jaar nog steeds het lezen waard en helaas weer/nog actueel! Misschien, heel misschien, heeft Paus Leo Rutte wel geïnspireerd tot zijn ‘steen in de vijver’ suggestie voor een hoger loon.

In een eerder artikel met de titel ”Moreel leiderschap gevraagd”, ging ik al op zoek naar moreel leiderschap. In dat kader kwam ik ‘’The Second Mountain: The Quest for a Moral life’’ van de hand van David Brooks tegen. Voor mij is het boek een zoektocht naar geloof, integriteit, bescheidenheid, tevredenheid en waarheden.
Hoewel David Brooks in mijn ogen van stevig rechtse huize is, ben ik geneigd zijn zoektocht te omarmen. Misschien kan Rutte zijn partijgenoten het boek als vakantielectuur aanbevelen.

In mijn hoofd leeft nog steeds de vraag, waarmee ik in mijn laatste artikel over de ‘gele hesjes’ afsloot (Tijden van oproer); “Waar zijn de staatslieden en politici met voldoende gezag en autoriteit, die wel in staat zijn om, middels een dialoog, het vertrouwen te krijgen en samen met de ‘gele hesjes’ willen bouwen aan een rechtvaardiger wereld, te beginnen in Nederland en Europa?” Ik wacht nog op een antwoord.

 

Louis van der Kallen

 

 


ONEERLIJKHEID IN HET SPECIAAL ONDERWIJS OP KOMST?

 


| jaar 2 | nr. 003 | 15-02-2019 |

 

(geluid aanzetten in video).

Veel oneerlijker kan ik het ook niet verzinnen. Volgt uw kind speciaal onderwijs, of werkt u in dit onderwijs? Dit filmpje treft u, mocht u niet in de randstad wonen en/ of werken, dan extra hard. 20 maart kunt u afrekenen met dit asociale beleid!
 

Google Maps locatie

 


 

 

DUITSLAND ONS VOORLAND?

 


 

DUITSLAND ONS VOORLAND?

 

 

De TV zender ZDF publiceerde recent opvallende resultaten van een onderzoek naar de grootste angsten van Duitsers. De top vijf waren: klimaatverandering, een nieuwe oorlog, terroristische aanslagen, criminaliteit en als vijfde ouderenarmoede. Inwoners van het rijkste land van Europa, met al jaren begrotingsoverschotten en een gigantisch overschot op de betalingsbalans, zijn bang voor ouderenarmoede!! In twee Volkskrant artikelen met de koppen als: “Armoede onder ouderen doet Duitsland beven” en “Manfred graait met flesjes zijn pensioen bij elkaar” wordt een beeld geschetst van een verpauperende/vergrijzende bevolking. Een land zonder een AOW voorziening en waar veel mensen een pensioentje hebben beneden de 500 euro, wat dan met wat regelingen kan worden aangevuld. In 2016 leefden dubbel zoveel Duitse gepensioneerden onder de armoedegrens (958 euro) dan in 2003. Ook het aantal werkende armen is sinds 2004 verdubbeld. 16 % van Duitslands gepensioneerden leeft op of onder de armoedegrens en de verwachting is dat dit in 2018 20 % zal zijn. Een schande voor een ‘rijk’ land als Duitsland met een snelgroeiende kloof tussen arm en rijk. Algemeen wordt de schuld gelegd bij de ‘arbeidshervormingen’ die doorgevoerd werden onder de verantwoordelijkheid van de ‘socialistiche’ SPD bondskanselier Gerhard Schröder. Het verbijsterd mij dat Diederik Samsom recent in de NRC in een dubbel interview, ‘het zomeravondgesprek’ met Sheila Sitalsing, dit soort ‘hervormingen’, doorgevoerd door het kabinet Rutte II, nog steeds verdedigd. Duitsland flexibiliseerde in hoog tempo, net als Nederland, en creëerde daarmee tal van laagbetaalde mini baantjes. Met als uitkomst veel ouderen armoede en werkende armen.

Ouderenarmoede is nu één van de top vijf angsten van de doorsnee Duitser. Eén ouderen-‘baan’ is in Duitsland populair geworden: inzamelaar van statiegeldflesjes (Pfandsammler). Het Volkskrantverhaal van ene Manfred, die met flesjes zijn pensioentje aanvult, is verbijsterend en een schande voor Europa’s rijkste samenleving!

Hoe verworden is de PvdA dat hun oud partijleider nog steeds vindt dat de PvdA een beter verkiezingsresultaat had kunnen behalen als ze het beleid van Rutte II maar beter verdedigd hadden. Wie gaat dit keren? Nu bouwen veel flex-werkers en ZZP’ers in ons land ook niet of nauwelijks pensioen op. Ze zijn voorbestemd voor de armoede bij pensionering of tot eeuwig werkende oudere. Wat gaat u de komende jaren stemmen? Wilt u leven als arme of in een samenleving waarin de kloof tussen arm en rijk groeit? Waar werken je niet meer kan verheffen omdat de vaste CAO baan alsmaar verder weg blijkt te zijn en huren onbetaalbaar zijn geworden? Dat kan en moet veranderen. Anders gaat Nederland steeds meer op dat Duitsland lijken van Manfred, de statiegeldflesjes verzamelaar.