AESOPOS FABELS: DE WOLF EN DE EZEL

 

    


| 03-12-2020 |

 

 

Aesopus, vaak ook Aisopus genoemd was een Griekse dichter (ca. 620-560 v.Chr.) die bekendheid verwierf door zijn fabels (verhalen) waarin dieren zich gedragen als mensen (personificatie). Het gaat daarbij vooral om de moraal van het verhaal.

De wolf en de ezel

Een wolf was leider van de roedel geworden. Hij schreef aan allen de wet voor dat elke jager zijn hele buit moest inleveren en eerlijk verdelen. Op die manier zou voorkomen worden dat de anderen uitgehongerd raakten en elkaar opvraten. Toen kwam een ezel voorbij. Hij schudde zijn manen en zei: “Een nobel doel, zeker voor een wolf. Maar waarom heb je zelf je prooi van gisteren in je leger achtergelaten? Haal die op en geef ieder een portie.” De wolf was door de mand gevallen en hij schafte de wet weer af.

Moraal

Politici en bestuurders die als rechtvaardige wetgevers over willen komen moeten zich wel aan de eigen bepalingen en normen houden. Zowel naar de letter als de geest.

Er zijn in dit kader veel volkswijsheden zoals: ‘Goed voorbeeld doet volgen’ en ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’. En natuurlijk is bij Harrebomée ook wel iets te vinden: “Snuit eerst uwe eigen neus, eer gij een ander het snot doet afvagen.”

 

Louis van der Kallen.


Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.